peru

frh... Huaráz og cordillera blanca - 3

2007-04-16T09:00:00.000-07:00

Á fimmtudeginum (1.mars) fórum við svo í risagöngu, gengum upp í 4450 m hæð að vatninu Churup, rosalega fallegt vatn við tindinn Churup sem er í um 5400 m hæð. Þetta var ansi erfið ganga (að mínu mati!), ég að drepast úr súrefnisleysi og langt á eftir guide-inum og Pétri sem biðu alltaf eftir mér af og til og ég að reyna að ganga sem hraðast til að hægja sem minnst á þeim! Gangan var hins vegar svo þess virði þegar upp var komið, rosalega fallegt. Á leiðinni niður klifruðum við svo niður í klettum niður með á. Á leiðinni niður komum við við í þorpinu Unchus en þar fæddist pabbi vinar okkar Julio. Mjög gaman að sjá það. Reyndar var mjög gaman að sjá öll þorpin þarna í fjallinu. Hrikalega frumstætt, maður datt algjörlega aftur um nokkra áratugi ef ekki aldir. Guide-inn okkar gerði það viljandi að lengja gönguna þannig að við gætum séð þorpin, þarna gengur fólk um í svona týpískum Perú fötum, svín, grísir, hænsni á götunum etc etc etc
Jæja, á föstudeginum tókum við svo rútu til Lima og fengum um kvöldið að borða heima hjá Julio. Mjög gaman að borða í eldhúsinu hjá perúískri fjölskyldu. Daginn eftir var svo förinni heitið á flugvöllinn einu sinni enn, í þetta sinn til Cusco.

frh... Huaráz og cordillera blanca - 2

2007-04-16T06:17:00.000-07:00

Á leiðinni upp sprakk á rútunni og við fengum því aukatíma til að virða fyrir okkur hæstu tindana, sátum eiginlega fyrir neðan þá meðan skipt var um dekk. Fórum síðan upp að vatninu Quistococha, rosalega fallegu túrkisbláu vatni. Cocha þýðir einmitt vatn á quechua, hinu opinbera tungumálinu í Perú. Quistococha er annað tveggja stöðuvatna í þessum dal, Quistococha er sagt vera kvenkyns vatn en hitt vatnið karlkyns. Þjóðsagan segir að Incaprinsinn Huascar og indíánaprinsessan Huanda hafi fellt hugi saman en ekki mátt eigast. Þeim hafi verið refsað með því að láta dauðann bíða þeirra á sitthvorum tindinum, Huanda við tindinn Huandoy og Huascar við tindinn Huascarán (sem er einmitt hæsti tindurinn í 6768 m hæð). Þau grétu bæði mikið og tárin mynduðu vötnin tvö í dalnum milli tindanna. Tár prinsessunnar voru túrkisblá og mynduðu kvenkyns vatnið Quistococha. Á leiðinni til baka til Huaráz stoppuðum við í bænum Yungay en árið 1970 var Yungay um 20.000 manna bær. Sunnudaginn 31. maí 1970 urðu hins vegar miklir jarðskjálftar á svæðinu og mikið snjó- og aurflóð féll úr Huascarán. Aðeins 340 manns lifðu af, 250 börn sem voru á sirkussýningu nokkrum kílómetrum frá bænum og um 90 manns sem voru að gera að leiðum á 2 efstu pöllum kirkjugarðsins í miðjum bænum (en hann var á nokkrum pöllum). Fólkið í kirkjugarðinum horfði sem sagt á bæinn sinn þurrkast út á örfáum mínútum. Í sama jarðskjálfta skemmdust margir aðrir bæir mikið. Meðal annars má nefna að í Huaráz létust 30.000 manns þennan dag, 50% íbúafjöldans. Í dag er búið að færa Yungay um stað, í öruggt skjól við lítið fjall. Það var svolítið skrýtið að vera þar sem gamli bærinn hafði staðið, í raun er svæðið eins og risastórt leiði, krossar, blóm og minnisvarðar úti um allt.

Huaraz og cordillera blanca

2007-03-22T08:51:00.001-07:00

Við fórum svo til Huaráz 27. feb og vorum þar fram til 2. mars. Huaráz er borg í 3091 m hæð og liggur í dal á milli 2 fjallgarða, Cordillera Negra og Cordillera Blanca (svarta og hvíta fjallgarðsins). Báðir fjallgarðar eru stórbrotnir, hæsti tindurinn í þeim svarta er 5350 metra hár en sá hæsti í þeim hvíta 6768 m hár. Sá hvíti drottnar yfir þeim svarta vegna fjölda tinda og jökla sem í honum eru en þar eru fleiri en 50 tindar í yfir 6000 m hæð. Hvíti fjallgarðurinn er eitt vinsælasta göngu- og útivistarsvæði heims. Þarna er hægt að fara í rafting, klifur, ísklifur, hjólaferðir, gönguferðir etc etc etc. Núna í febrúar og mars er reyndar regntímabil á svæðinu en við vorum hins vegar svo heppin að koma til Huaráz þegar heiðskírt var. Hótelið okkar var frábært, hæsta byggingin í bænum (samt bara 8 hæðir) og efst á hótelinu var "mirador", það er útsýnisstaður. Út um herbergisgluggann okkar horfðum við svo á hvíta fjallgarðinn. Eini ókosturinn við hótelið var líkamsræktarstöð á 6. hæð, ekki bara fyrir hótelgesti heldur líka fyrir fólkið í bænum, helv... hávaði af þessu hopperíi! ;)
Þarna vorum við sem sagt í 3 nætur. Það var því miður ekki heiðskírt allan tímann, byrjaði yfirleitt að rigna um miðjan deaginn. Alla vega, við mættum til Huaráz á þriðjudagsmorgni og eyddum þriðjudeginum í að rölta um bæinn, slaka á og venjast hæðinni. Á miðvikudeginum fórum við í rútuferð upp að Llancanuco þar sem eru rosalega falleg vötn í 4000 m hæð, við hlið hæstu tinda fjallgarðsins. Í rútuferðinni stoppuðum við reyndar á fleiri stöðum, m.a. á handverksmarkaði, í verksmiðju sem framleiðir "dulce de leche" (sætindi úr mjólk) sem kallast "manjarblanco" og er reyndar ansi gott.

Rútur

2007-02-27T16:03:00.000-08:00

Tad er svolitid skemmtilegt vid ad ferdast med rutu milli landshluta her i Perú, tad eru tekin af manni fingraför adur en madur fer af stad, fingraforin eru svo merkt saetisnumerinu manns. Eg vissi ekki alveg fyrst hvort mer taetti tetta oryggismerki eda ekki... akvad svo ad tetta vaeri gott merki. I rutunum eru lika svona "rutufreyjur" sem tjona manni. I naeturrutunni sidustu nott fengum vid lettar veitingar og kok. Svo syndi rutufreyjan "Flags of our fathers" og födurlandsástin ljómadi sem aldrei fyrr i saetum 37 og 38. Eftir ad myndinni lauk lét frökenin svo alla draga fyrir gluggana og slökkti öll ljós, gaf tad greinilega i skyn ad nu aettu allir ad loka augunum og leyfa Óla lokbrá ad leika sér. Vid bjuggumst nu eiginlega vid ad hun byrjadi ad syngja vögguljód svo ákvedin var hún í ad allir faeru ad sofa. Tad var ekki einu sinni haegt ad kveikja ljós fyrir ofan saetid sitt! En tetta var ágaett og vid fórum ad sofa.
Reyndar frekar fyndid med tessar videomyndir, a sunnudaginn a leidinni til Trujillo voru t.d. syndar 2 virkilega ogedslegar myndir med Van Damme, eg turfti ad loka augunum margoft og vard eiginlega oglatt af hryllingi. Á tetta horfdu svo fartegar allt nidur i 1-2 ára. Snidugt.

Bradsnidugt er hins vegar ad i rutunum er farangurinn tinn merktur og tu faerd mida med toskunumeri eins og i flugi. Svo tegar a afangastad er komid tarftu ad syna midann til ad fa farangurinn tinn. A flugvollunum er tad lika tannig, tegar tu ert buinn ad na i farangurinn faerdu ekki ad fara ut af flugvellinum fyrr en tu ert buinn ad syna verdi ad toskumidarnir sem tu fekkst stemmi vid midana a toskunum sem tu ert med. Ég legg til ad tetta verdi tekid upp a fleiri stodum.

Cajamarca - Trujillo - Huaráz

2007-02-27T05:49:00.000-08:00

Verd eiginlega ad byrja a tvi ad nefna ad marblettirnir eru ad hverfa a methrada, Petri til mikillar gledi og sálarróar...

En jaeja, ta hofum vid officially lokid verknami og erum komin a faraldsfot. Vid byrjudum a tvi ad fara til Lima fra Iquitos og forum heim til Julio til ad pakka fyrir ferdalagid. Tar kynntumst vid foreldrum hans sem voru yndisleg og vildu allt fyrir okkur gera. Mamma hans Julio er fra Cajamarca og vildi endilega koma okkur i samband vid fraenda sinn tar + bad okkur um ad fara med sukkuladi fra ser til fjolskyldunnar sinnar sem vid natturulega gerdum. Cajamarca er saet borg i 2700 metra haed i nordurhluta Peru. Nuna er regntimabil i fjollunum to vid hofum ekki lent i rigningu en okkur leid eins og a koldum sumardegi eda haustdegi a Islandi, mer vard kalt a hondunum i fyrsta sinn sidan a Islandi fyrir 7 vikum sidan. Eg byrjadi lika fyrsta daginn a ad fa sma snert af hafjallaveiki, hun reyndar leid hja a nokkrum klukkutimum en mikid hrikalega var tad ekki taegilegt, nistandi hofudverkur, lystarleysi og ogledi.
I Cajamarca-borginni sjalfri bua um 150.000 manns en i heradinu um 300.000. Cajamarca tydir i raun mork i kassa (caja = kassi og marca = mork) enda er borgin umkringd fjallahring. Tad koma ekki margir turistar til Cajamarca svo vid vorum ansi aberandi, um 3 ara stelpa togadi t.d. i pilsfaldinn a mommu sinni, benti a okkur og hropadi: "Mamma, mamma, serdu harid a teim?". Vid byrjudum fyrsta daginn a ad ganga upp ad utsynisstad tar sem vid saum yfir alla borgina. A utsynisstadnum er fullt af krokkum sem bjodast til ad leidbeina manni, vid fengum 3 straka til ad leidbeina okkur og teir voru ansi godir! 8, 10 og 11 ara, vid tekkudum a nokkud morgum hlutum sem teir sogdu og tad var allt rett.
I Cajamarca var sidasti Inka-hofdinginn tekinn af lifi af Spanverjum (undir stjorn spaenska hershofdingjans Pizarro) arid 1533 svo tetta er sogulegur stadur. Vid forum og skodudum herbergid tar sem inkahofdinginn a ad hafa lofad spanverjum fullu herbergi af gulli og silfri i stadinn fyrir frelsid. Sa samningur endadi to tannig ad lymskufullir Spanverjarnir toku Inkana a smáa letrinu og toku inkahofdingjann af lifi. Petur er med adeins nakvaemari sögulysingar a blogginu sinu fyrir ahugasama.
Vid forum lika i Inkabödin en um 8 km fra Cajamarca kemur 71ºC heitt vatn upp ur jordinni sem inkarnir nyttu til bada. I dag er buid ad bua til heljarinnar batteri i kringum bödin, tu kaupir ter mida, bidur ansi lengi og tegar kemur ad ter faerdu ad fara inn i litid herbergi med litlum heitum potti bara fyrir tig og tina og liggja tar i 25 minutur. Vid Petur profudum natturulega ad leggjast i inkabad, a vist ad vera voda heilsusamlegt en ekki neitt afskaplega merkilegt fyrir okkur islendinga sem erum vanir almenningssundlaugum og heitum pottum svo eg minnist nu ekki a blaa lonid. I Cajamarca forum vid lika og skodudum Ventanillas de Otuzco sem eru eins konar "gluggar" i klettunum sem folk fyrir tima Inkanna bjo til og notadi sem grafir, vid heimsottum lika baendur og ostaverksmidju sem var reyndar ansi ahugaverd. Forum lika i rutuferd upp i fjollin og skodudum Cumbe Mayo sem er svaedi med serkennilegum klettamyndunum. Tad var mjog skemmtilegt.
Prófudum svo natturulega typiskan fjallamat, bordudum eiturgraena súpu og hálfan naggrís. Já tad var hálfur naggrís á disknum mínum, tennur og allt. Skorinn endilangur. Var alveg godur en mer fannst halfogedslegt ad skera i hann.
Eftir 2 daga i Cajamarca tokum vid svo rutu til Trujillo sem er borg vid nordurstrond Peru. Trujillo er tridja staersta borgin i Peru med 650.000 ibua og var stofnud arid 1535 af hershofdingjanum Pizarro sem eg nefndi her adan. Trujillo er tvi svolitid evropskari en adrar borgir i Peru, nokkud sem Trujillo buar eru stoltir af. Tarna er fullt af colonial byggingum etc. I kringum Trujillo er mikid af menningarlegum rustum og stodum sem gaman er ad skoda auk tess sem Trujillo er fraeg fyrir hestana sina (pasofinos) og dansinn marinera. Vid forum og skodudum Huacas del sol y de la luna (helgir stadir sólar og tungls) to teir tengist sól og tungl ekki neitt. Tetta eru um 1500 ára gamlir piramidar sem eru reyndar rosa flottir. Annar teirra var stjornmalalegs edlis en hinn truarlegs edlis. Haegt er ad fara inn i tennan sem er truarlegs edlis med guide og skoda veggskreytingar etc. Vid forum svo a hesta- og danssyningu sem var reyndar frekar fyndin. Syningin atti ad vera 2 timar en kynnirinn var sifellt ad kynna eitthvad rosalegt sem var svo ekki neitt! Tetta reyndist tvi vera sama 5 minutna rutinan 4x og svo eiginlega ekki neitt inni a milli. Var samt gaman. Tetta voru 2 hestar (pasofinos) og natturulega 2 knapar og svo 1 stelpa sem dansadi marinera. Tad sem er merkilegt er ad tessir hestar tölta eins og islenski hesturinn. Petur, hinn reyndar mjog svo frodi hestamadur, sagdi mer ad tad vaeri meira ad segja buid ad reyna ad blanda tessum hestum saman vid hinn islenska i Tyskalandi til ad fa bestu eiginleikana fra hvorri tegund fyrir sig. Vid fengum svo ad fara sma runt a hestunum, reyndar var teymt undir manni, en Petur fekk ad fara sma runt einn. Eftir tetta forum vid svo og skodudum Chan Chan sem er RISAleirborg nordur af Trujillo. Borgin var byggd af Chimú folkinu sem ríkti á árunum 1000-1470. Tessi borg er reyndar mjog nidurnidd, leirveggir uti um allt en RISAstor. Er held eg 14 ferkilometrar. Borgin skiptist i 9 hluta og haegt er ad skoda 1 teirra sem vid gerdum. Endudum svo daginn ad fara til Huanchaco, litils strandbaejar nordur af Trujillo, tar sem haegt er ad sja caballitos og notkun teirra. Caballito tydir litill hestur en caballitos eru litlir "batar" gerdir ur sefi sem menn i Huanchaco nota enn tann dag i dag til ad veida. Batarnir kallast litlir hestar tvi sjomennirnir setjast ofan a batana og roa svo med einhverri spytu. Svolitid merkilegt ad sja.
Jaeja, nottinni eyddum vid svo i rutu, 9 tima rutuferd og komum nu undir morgun til Huaráz. Huaráz er borg i Andesfjollunum i 3091 m haed. Her er regntimabil nuna eins og i ollum fjollunum i Peru en vid erum rosalega heppin tvi i dag er heidskirt og a ad vera naestu daga. Vid erum komin i paradís, tetta er ROSALEGA fallegt. Her eru 2 fjallgardar, annar heitir Cordillera blanca (hvíti fjallgardurinn) og hinn Cordillera negra (svarti fjallgardurinn). Sa hviti heitir tad tvi hann er hulinn snjo og mikid rosalega er tad fallegt. Sjá Cordillera blanca HÉR. I Cordillera blanca eru fleiri en 50 tindar sem eru yfir 6000 metrar. Tetta svaedi er eitt vinsaelasta gongu- og klifursvaedi i heimi. Tid skiljid kannski nu af hverju vid erum i paradis, getum meira ad segja potttett notad 66ºN fotin okkar ykt mikid Erik. I dag aetlum vid hins vegar bara ad taka tvi rolega og venjast haedinni, a morgun forum vid i rutuferd upp i fjollin, forum held eg nalaegt Huascarán sem er haesti tindurinn i Perú, eitthvad um 6500 m. A fimmtudaginn aetlum vid svo ad ganga frá Huaráz ad Churup (sjá HÉR) sem er vatn i 5500 m haed. Ja ta verdum vid fjallageitur (med guide natturulega!).
Planid er svo Lima med rutu a fostudaginn, Cuzco (borg í 3400 m haed) med flugi a laugardaginn og a manudaginn byrjum vid Inca Trail (ahugasamir geta skodad upplysingar um Inca Trail HÉR) tar sem vid gongum i 3 daga med guide og burdarmonnum (hjukket) og endum i Machu Picchu (allir tekkja Machu Picchu a mynd, sjá HÉR). Vid hofum reyndar komid adur til Cuzco og Machu Picchu en nu verdur hapunkturinn Inca Trailid. :)

Marblettir

2007-02-21T16:11:00.000-08:00

Marblettirnir bara líta verr og verr út, eru líka á þannig stað að maður gæti aldrei fengið þá með því að detta. Þið getið rétt ímyndað ykkur hvernig fólk horfir á aumingja Pétur...

...eða dæmi hver fyrir sig:
(þetta sést reyndar ekki nógu vel á myndinni + svo var ég að pæla hvort það væri siðferðislega rangt að setja svona ófögnuð á netið en svo fannst mér það fyndið)

Þetta er samt ágætt fyrir mig, ef Pétur er eitthvað leiðinlegur þá bara hóta ég að sýna öllum handleggina.

Risamarblettir, skrámur, flugnabit og sólbruni. Já maður lítur vel út.

Alveg nýr lítill frændi

2007-02-20T20:12:00.000-08:00

Ég bara verð að skrifa eina færslu um þetta. Ég eignaðist alveg nýjan lítinn frænda í nótt, hann var svolítið að flýta sér í heiminn, átti ekki að fæðast fyrr en í byrjun apríl en allt gengur vel og hann er voða stór og sterkur. Til hamingju Ragga og Júlli! :)

Myndir

2007-02-20T20:11:00.001-08:00

Ég er ekki búin að gefast upp á myndasíðunni þó svo virðist vera! Það koma myndir þangað inn smátt og smátt... rest kemur svo bara eftir heimkomu!

Amazon

2007-02-20T18:33:00.000-08:00

Við erum búin að sigla á Amazon, synda í Amazon, mynda Amazon, veiða í Amazon, ganga við Amazon, spila fótbolta við Amazon og missa boltann út í Amazon. Þetta eru búnir að vera geðveikir síðustu dagar. Þetta verður brjálað löng færsla... en það er bara frá svo mörgu að segja. Bear with me...! ;)
Fórum sem sagt á laugardagsmorguninn inn í frumskóginn með fyrirtæki sem heitir Explorama. Explorama á 4 “lodges” inni í frumskóginum, sá flottasti heitir Ceiba Tops og er eiginlega bara lúxushótel inni í skóginum um 50 km frá Iquitos. Sá elsti heitir Explorama Lodge og er 80 km frá Iquitos. Þar býr læknirinn sem ég sagði ykkur frá og við fórum því þangað til að heimsækja hana. Síðast þegar við komum hingað til Iquitos fórum við líka með Explorama inn í frumskóginn en þá var ekkert laust nema í Ceiba Tops þannig að við gistum þar. Okkur fannst miklu skemmtilegra að gista í Explorama Lodge þar sem við vorum núna. Það er meira svona frumskógarlíkt. Byrjað er á að sigla 80 km niður Amazon fljótið frá Iquitos og síðan beygt inn litla hliðará þar til komið er að “lodge”-inu lengst inni í frumskóginum. Húsin eru öll tengd saman með gangstígum sem eru lýstir upp á kvöldin með kerosene lömpum. Gist er í litlum herbergjum þar sem eru rúm undir moskítónetum (sjá mynd), 4 hillur, 1 lítið borð með skál, vatnskönnu og sápustykki og 1 spegill. Þetta var ekkert smá kósí. Það er í raun ekkert þak yfir herbergjunum, jú reyndar er þak en það er fyrir ofan skilrúmin sem skilja herbergin að þannig að maður heyrir rosalega vel frumskógarhljóðin + það eru engin gler í gluggunum heldur bara þunnar gardínur. Klósettin (þ.e. kamrarnir) og sturturnar voru inni í svona bambusherbergjum sem einnig voru undir “beru lofti”, þ.e. svona skýli yfir þeim eins og herbergjunum. Mér fannst ekkert smá kósý að fara í sturtu þó þær væru kaldar, maður varð bara eins og hluti af náttúrunni. Vaskurinn fyrir kamrana er vatnstankur og skál utan við klósettin. Starfsmennirnir eru með nokkur gæludýr sem ganga bara laus, 2 grænir talandi páfagaukar, einn stór rauður páfagaukur, einn stór blár páfagaukur sem var algjör frekja og fór með mér í sturtu einu sinni, 1 tapír og 1 risarotta. Svo er þarna fullt af hengirúmum sem er ekkert smá kósý að leggja sig í á milli ferða. Maturinn hjá Explorama er líka ekkert smá góður. Maður étur yfir sig í morgunmat, í hádegismat og í kvöldmat. Allt svona matur tengdur frumskóginum og ferskir ávextir á hverjum degi. MMMMMMMMMmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmm
Alla vega, við fórum þarna til að heimsækja lækninn. Hún er ekkert SMÁ SPES! Við einhvern veginn héldum að það yrði meira úr veru okkar hjá henni en raun varð. Hún sýndi okkur klíníkina sína og voða gaman, við spjölluðum við hana þarna á hverjum degi og hún sagði okkur frægðarsögur af sér. Við gátum hins vegar ekki séð neina sjúklinga, sennilega þar sem koma svo fáir á dag.
En alla vega, allir sem koma til Explorama fá sinn eigin guide. Okkar heitir Cesar og er 25 ára, hann var frábær. Flestir guide-arnir eru úr frumskóginum, hafa farið til Iquitos og menntað sig og starfa svo hjá Explorama. Svo var einnig með Cesar, hann talaði m.a.s. mjög góða ensku. Við sem sagt komum þarna beint í hádegismatinn á laugardaginn og mmmmmmmmm......... Fórum síðan í ferð með guide-inum okkar og pari frá Ástralíu sem var með sama guide. Sigldum að þorpi við fljótið Napo og heimsóttum íbúana. Fengum fyrst að skoða 1 hús, ótrúlegt hvernig fólk býr. Náttúrulega án vatns og rafmagns, húsin eru öll bara 2 herbergi, 1 svefnherbergi og hitt herbergið sem er eins konar stofa/anddyri/eldhús/..... Það var einhver fótboltakeppni í gangi þarna í þorpinu þannig að við mynduðum fótboltalið með nokkrum krökkum og kepptum við aðra krakka í þorpinu (á myndinni má sjá fótboltaliðin, í efri röð frá vinstri: ég, Pétur, Cesar guide-inn okkar, Alberto frá Ástralíu og Jenny frá Englandi). Rosa stuð! Vorum að kafna! Hitinn hérna síðustu daga er nefnilega búinn að vera þannig að innfæddir eru að drepast og hvað þá með okkur víkingana. Jæja, sigldum svo til baka og fórum svo bara ég og Pétur á kanó inn litla á. Það var æði, að róa á lygnri á umkringd trjám og frumskógarhljóðum. Fórum svo til baka og borðuðum rosa góðan kvöldmat. Eftir kvöldmatinn tók einn gesturinn eftir slöngu uppi í þakinu ofan við gangstíginn hjá matsalnum. Slangan var með stóra mús/litla rottu og var að reyna að drepa hana. Þetta var ótrúlegt, maður heyrði hálsliðina brotna í aumingja músinni. Hún hélt samt alltaf áfram að hreyfa sig. Ég og Pétur vorum handviss um að þetta væri eitruð slanga, allt passaði við lýsinguna sem við höfðum fengið á spítalanum í Lima þegar okkur var kennt um slöngur. Guide-inn var reyndar ekki sammála því að hún hefði verið eitruð... við þykjumst vita betur! Stuttu síðar missti svo slangan músina, það var svo mikið myrkur að við sáum aumingjans músina ekki í grasinu en ég vona að hún hafi verið dáin. Við fórum svo bara snemma í háttinn, yndislegt að sofna undir næstum beru lofti, umkringd moskítóneti. Það var í alvörunni frábært og m.a.s. fannst Pétri það líka.
Jæja, daginn eftir byrjuðum við náttúrulega daginn á hrikalega góðum morgunverði og fórum svo af stað að heimsækja Yagua indíánana rétt hjá lodeg-inu. Þar fengum við að sjá ýmiss konar dansa og svo skjóta úr svona blow gun. Pétur hitti glæsilega í fyrsta skoti. Ég hitti í öðru skoti. Svo fórum við að skoða “the sugar cane factory”, þ.e. lítil verksmiðja við Amazon fljótið (reyndar eru það ættingjar guide-sins okkar sem reka verksmiðjuna) sem býr til romm og síróp úr sykurreyr. Fengum að búa til smá sykurreyssafa, Pétur lék hestinn sem snýr vélinni, og drukkum svo safann. Rosa góður! Heimsóttum svo manninn sem á verksmiðjuna og fengum að smakka rommið, það eru 4 tegundir af rommi sem hann býr til úr sykurreyrnum, eitt hreint og svo 3 sem hann blandar við síróp og annað góðgæti. Okkur fannst ein rommtegundin áberandi best og keyptum saman eina litla flösku af því. Þarna á barnum voru hundar og einn köttur, ... helv... kötturinn, stökk upp á mig þar sem ég sat í stuttbuxum og læsti klónum í lærið á mér... ÁÁÁÁI, fékk alveg djúp lítil göt! Klessti náttúrulega um leið eins miklu spritti á þetta og ég gat! Eftir þetta fórum við svo og fengum að skoða heilsugæsluna þarna almennilega. Merkilegt að sjá þetta, hún er alveg með litla rannsóknarstofu og allt.
Jæja, eftir hádegið fórum við Pétur svo að veiða piranha fiska. Við tvö veiddum reyndar engan piranha en Pétur veiddi 4 catfish (sjá mynd) og að minnsta kosti eina sardínu, ég veiddi eina sardínu og einn hættulegan catfish! Guide-inn okkar hrópaði alveg upp yfir sig þegar hann sá fiskinn sem ég hafði veitt: “Ekki snerta hann, ekki snerta hann”. Héldum síðan för okkar áfram og guide-inn spurði hvort við vildum synda í Amazon, hann lofaði að það væru engir piranha fiskar á staðnum þar sem við vorum þá. Við hugsuðum okkur um ... en jú við bara urðum að synda smá. Pétur bara reif sig úr og stökk út í, ég sat eftir í bátnum og hugsaði um hvernig í ósköpunum við ættum nú að komast aftur upp í bátinn en svo hoppaði ég bara líka út í. Eftir smástund fór Pétur svo að bátnum og hífði sig upp í. Ég elti og ætlaði að fara að hífa mig upp... allt stopp. Reyndi aftur... allt stopp. Ég bara komst ómögulega upp í bátinn. Ég yrði bara að synda í land og búa við Amazon flótið:
Berglind M. Jóhannsdóttir
Pálmatrjáahúsi 5421
Amazon fljótinu
Perú
Pétur rétti mér nú aðra höndina en allt kom fyrir ekki. Þetta var drulluerfitt. Endaði með því að Pétur tók utan um báða upphandleggina á mér og reif mig upp í bátinn, ég vissi af mér næst á bátsgólfinu, öll rispuð eftir viðinn í gólfinu! Ég hló og hló, við hlógum öll og hlógum, ég, Pétur, Cesar og stýrimaðurinn. Ummerkin eftir þetta leyna sér þó ekki, er með risamarbletti á báðum upphandleggjum, aumingja Pétur fær alveg í magann við að sjá þá og fólk horfir á hann illu auga! Nei nei, en í alvöru talað þá er ég með RISAmarbletti á báðum upphandleggjum og öll rispuð á bakinu eftir lendinguna! Það verður nú samt eiginlega að koma fram að ég fæ mjög auðveldlega marbletti!!!
Jæja, höldum áfram með ferðasöguna... Við héldum svo áfram ferð okkar, komum heim í lodge-ið og í kvöldmatinn fengum við Pétur piranha fiskana sem við höfðum næstum því veitt (sjá mynd). Mmmm... þeir voru bara góðir. Síðast þegar við vorum hérna veiddi ég reyndar piranha fisk (var mariufiskurinn minn, fyrsti fiskurinn sem ég hef veitt) en þá fengum við ekki að borða hann. Eftir kvöldmatinn kom svo að fyrri hápunkti ferðarinnar, við fórum í myrkrinu á kanó með Cesari og stýrimanninum inn sömu litlu ána og ég og pétur höfðum farið daginn áður. Vorum með vasaljós og sáum fullt af dýrum, fishing spider, laughing frog, red eyed frog, yellow belly whipsnake, grey tail wood rail, owl butterfly, leðurblöku etc etc. Náðum góðum myndum af öllum með fínu myndavélinni hans Péturs. Þetta var frábær sigling. Enduðum svo kvöldið við kertaljós, gítarspil og söng inni á barnum.
Morguninn eftir fórum við í höfrunga- og letidýraleit. Sigldum heilmikið, Cesar fann svo eitt letidýr (enska: sloth, spænska: perisoso) lengst í burtu efst í trjágrein. Gátum séð hann vel í kíki. Sigldum svo áfram og viti menn... við lentum í höfrungaævintýri. Vorum víst rosalega heppin. Vorum sem sagt að sigla á ármótum (þar sem bleiku höfrungarnir halda sig helst) og þá sá Cesar einn höfrung svo við stoppuðuðum og biðum og fengum heljarinnar sýningu. Þarna var þá heil höfrungafjölskylda (sem er sjaldgæft þar sem þessir höfrungar eru oftast einir á ferð). Auk þess er ekki þurrkatímabil núna en þá er helst að maður sjái höfrunga. Við sáum þá alla vega vel, pabbinn var alveg bleikur! Kýrnar eru grárri og kálfarnir alveg gráir. Sáum alla frekar vel. Sátum þarna í a.m.k. 20 mínútur og fylgdumst með þeim, þetta var æði. Pétur náði ágætis myndum með fínu myndavélinni og ég reyndi að taka video á mína, náði nokkrum ágætis skotum en videoin eru náttúrulega ekki í miklum gæðum. Kíkið á myndirnar hans Péturs, held hann hafi sett inn mynd af a.m.k. einum höfrungi. Héldum svo áfram eftir Maniti ánni (áin þar sem við sáum höfrunguna) og sáum fullt af ribereños (fólkinu sem býr við ánna) gera sig til fyrir carnaval. Í frumskóginum er aðalskemmtunin við carnavalið þannig að fólkið raðar litríkum fötum á pálmatrjá í nokkra daga og svo einn daginn skiptist fólk á að reyna að höggva pálmatrén niður þar til þau detta, sá sem slær lokahöggið fær eitthvað sem ég reyndar náði ekki alveg hvað var. Þetta er svona eins og á öskudaginn heima, þegar krakkarnir skiptast á að slá tunnurnar. Fórum svo til baka, rétt eftir að við komum til baka kom Cesar hlaupandi og vildi sýna okkur eitthvað. Hann hafði þá fundið letidýr (sloth, perisoso) í tré alveg við lodge-inn. Við stóðum bara svona 4 metrum neðan við það og horfðum á það. Heilsuðum svo upp á risarottuna (sjá mynd, henni fannst voða gott að láta klóra sér bak við eyrun), borðuðum síðustu máltíðina þarna og sigldum til baka í rosa hraðskreiðum bát, Pétur datt á mig þegar stýrimaðurinn gaf í. Jæja, við erum alla vega komin aftur til Iquitos, hlutverkin hafa snúist við, Pétur er orðinn að litlum negrastráki og ég orðin að litlum karfa með risamarbletti, 4 bit (já ég var loks bitin), rispur á bakinu og kattaklór á lærinu. Pétri finnst hrikalega fyndið hvað ég er illa farin. En þrátt fyrir þetta allt saman dýrka ég frumskóginn. Mér finnst þetta bara æði. Á pottþétt eftir að koma aftur hingað.

Suri

2007-02-16T15:40:00.000-08:00

Suri eru fiðrildalirfur, á ensku held ég að þær kallist "palm tree butterflies". Fólk í frumskóginum borðar Suri. Steikir Suri... mmmmmm... Hægt er að kaupa suri á markaðnum sem við fórum á, hægt að kaupa sér svo sem nokkrar feitar Suri og njóta. Í sumum þorpum hérna í frumskóginum rífur fólk hausinn af lifandi lirfum og étur þær, hver getur ekki hugsað þér það? Síðustu 2 morgna hefur verið boðið upp á Suri í morgunmat á hótelinu okkar. Mæli með að þið kíkið á færsluna og videoið sem Pétur tók af litlu vinum okkar, suri lirfunum, HÉR.
Við Pétur fengum okkur hins vegar allt annað og girnilegt að borða í kvöld. Fórum aftur á fljótandi veitingastaðinn. Mér fannst svo mikil stemning að fara á bátnum í myrkrinu. Sátum svo þarna og gæddum okkur einum ljúffengasta fiski sem við höfum smakkað auk bananarétta en bananar eru mikið notaðir sem meðlæti hérna. Hér má sjá mynd af okkur með Iquitos í baksýn og Amazon fljótið á milli. Þegar við sátum þarna gerði ég mér allt í einu grein fyrir að við vorum á fljótandi veitingastað á miðju Amazon fljótinu að borða rosalega góðan mat. Hversu geðveikt er það?

Við erum líka búin að eignast einka"bílstjóra". Hann heitir Alfred, keyrir motocarro og bíður alltaf fyrir utan hótelið eftir okkur. Hér má sjá Alfred og Pétur í motocarrinum hans Alfred.

Varð bara að setja mynd af sundlaugargarðinum við hótelið... :)

Gleði gleði

2007-02-16T15:29:00.000-08:00

Nú erum við búin að vera hér í Iquitos í 6 daga. Hér er búið að vera ofsa heitt, Iquitos-búum finnst vera alltof heitt og þá finnst okkur sko vera alltof alltof heitt. Hitinn er búinn að vera um 36-37°C og rakinn um 45%. Ég þoli þetta samt ótrúlega vel, ég hélt ég myndi kafna en mér líður bara ágætlega. Spítalinn búinn að vera frábær, hann lítur mun betur út en spítalinn í Lima. Læknarnir 2 sem kenndu okkur eru líka vægast sagt frábærir. Í rauninni eru engin tengsl á milli þessa spítala og spítalans í Lima en annar læknanna er vinur læknisins sem sá um veru okkur í Lima. Þannig komumst við hingað. Þessi læknir heitir Dr. Hinojosa og er í sumarfríi en mætir samt á spítalann til að kenna okkur! Í gær var síðasti dagurinn hennar Mercedes þannig að við buðum læknunum okkar tveimur í hádegismat (Dr. Hinojosa og Dr. Lazo) og þeir völdu staðinn. Við fórum á fljótandi veitingastað úti á miðju Amazon fljóti sem heitir El frío y el fuego (kuldinn og eldurinn), tókum bát þangað sem okkur leist nú alls ekki á í byrjun, hann valt heldur mikið! Þetta varð síðan afbragðs hádegismatur á afbragðs veitingastað í góðra vina hópi. Vægast sagt frábært. Síðan langaði okkur Mercedes að fara á markaðinn aftur og drógum Pétur með okkur. Æ, ég lýsi þessu bara aftur: Málið er nefnilega að hér í Iquitos er hverfi sem heitir Belén og yst í hverfinu (næst miðbænum) er markaður sem allir túristar fara að skoða. Þetta er svona ekta markaður, þú getur fengið nær hvað sem hugurinn girnist... það er að segja ef þú hefur lyst á því! Þarna er hægt að kaupa orma, dauða kjúklinga, dauðar skjaldbökur, alls konar náttúrulækningadót etc etc etc. Markaðurinn er safe að fara á (ef maður er ekki að sýna nein verðmæti) en hverfið sjálft er hættulegt. Þangað á maður ekki að fara nema fyrir klukkan 3 á daginn og þú átt að ekki að fara með nein verðmæti þangað, ekki myndavélar, hálsmen, eyrnalokka, úr etc. Það á hins vegar að vera mjög gaman að sjá þetta hverfi, lýsingin á því í Lonely Planet er sem hér segir:
“Belén itself is a floating shantytown with a certain charm to it (the locals call it the Venice of the Amazon, but others would call it a slum). It consists of scores of huts built on rafts, which rise and fall with the river. During the low-water months, these rafts sit on the river mud and are dirty and unhealthy but, for most of the year, they float on the river – a colorful and exotic sight. Several thousand people live here, and canoes float from hut to hut selling and trading jungle produce.” – Lonely Planet, Peru.
Eins og sagði í einhverri færslu hér áður fórum við sem sagt á þennan markað fyrir 2 dögum, mér og Mercedes fannst það æði en Pétur var ekki eins hrifinn. Okkur Mercedes langaði svo að fara þarna aftur með einnota myndavél og jafnvel kannski rölta niður í hverfið sjálft og Pétur sem gat ekki hugsað sér að senda stelpukjánana einar inn í eitt hættulegasta hverfið í Iquitos dröslaðist með. Við byrjuðum á að labba aðeins um markaðinn og fórum svo og stóðum við stigann sem liggur niður í hverfið sjálft. Klukkan var að hálffjögur og það fóru að renna tvær grímur á mig og Mercedes... áttum við að þora? Pétur var hins vegar orðinn galvaskur og vildi fara svo við spurðum lögregluþjón þarna rétt hjá hvort þetta væri safe og hann sagði að það væri allt í lagi enn ef að við værum ekki með nein verðmæti. Við vorum ekki með neitt nema einnota myndavél og nokkrar sólir svo við röltum þarna niður. Þetta var ótrúlegt, húsin stóðu öll á stöplum, fullt af fólki, ótrúlegt hvernig fólk býr, allir, já ALLIR, horfðu á okkur og hrópuðu hola hola. Við sáum hins vegar ekkert vatn! Þá kom upp að okkur 19 ára strákur sem býr þarna og bauðst til að sýna okkur hverfið og taka okkur í bátsferð. Við bara sögðum já og sáum ekki eftir því. Hann sýndi okkur meirihlutann af hverfinu, gekk með okkur niður að ánni og við fórum í bátsferð um hverfið sem er fljótandi á þessum árstíma. Sáum fljótandi búðir, hús, fólk, skóla, kirkju, etc etc etc. Sum hús standa á stöplum en flest fljóta á ánni og fylgja henni hvort sem lítið er í henni eða mikið. Þeir sýndu okkur líka risavatnaliljur, blómin reyndar eru ekki í blóma seinnihluta dags en laufblöðin eru risastór, um metri í þvermál. Strákurinn sagði okkur svo að flestir túristarnir komi niður í hverfið á morgnana, mjög fáir eftir hádegi því að það sé hættulegra. Hann hafi séð okkur á vappi og ákveðið að bjóða okkur rúnt því það væri meira safe (og svo borguðum við honum náttúrulega fyrir líka!!!)

Á miðvikudaginn (eftir spítalann) fórum við að vatni rétt hjá Iquitos sem heitir Quistococha. Við tókum motocarro (3 hjólamótorhjól) þangað og það var bara mjög gaman, sáum hverfi í Iquitos sem við hefðum annars ekki séð. Við Quistococha sem er mjög fallegt vatn umkringt frumskógi er dýragarður og tilbúin strönd. Dýragarðurinn var mjög skemmtilegur, sáum m.a. höfrung. Þarna fengum við svo að halda á slöngum aftur, við erum orðnir algjörir slöngutemjarar. Fengum tvær slöngur í einu! Ég kyssti aðra þeirra, fyrir tilskipan slöngueigandans! Þarna var líka plöntu- og trjágarður þar sem við sáum ýmsar tegundir af gróðri sem vex í frumskóginum hér. Það var hrikalega heitt! Við vorum að deyja, sem betur fer gat ég ekki séð sjálfa mig en Pétur leit út eins og hann hefði nýlokið við maraþon. Það lyftist hins vegar heldur á okkur brúnin þegar við komum að rjóðri þar sem búið var að hengja upp kaðal og maður gat sveiflað sér í frumskóginum! Við tókum náttúrulega smá Tarzan og Jane á þetta og neyddum Mercedes svo til að róla sér smá í lokin. Ýttum henni eiginlega af stað!

Í gærkvöldi kvöddum við Mercedes. Hún flaug til Lima og er á leiðinni í ferðalag með fjölskyldunni sinni og fer svo aftur til Bandaríkjanna í næstu viku. Við fórum svo út að borða, Pétur borðaði krókódíl og ég borðaði dádýr. Í dag var svo síðasti dagurinn okkar hér á spítalanum. Á morgun höldum við nefnilega inn í frumskóginn þar sem við ætlum að vera í nokkra daga. Þar munum við heimsækja lækninn sem ég sagði ykkur frá um daginn. Ég hlakka til!

Komment

2007-02-14T15:11:00.000-08:00

Mér skilst að það sé ansi mikið mál að kommenta.... búin að breyta því þannig að fólk þurfi ekki að vera skráð til að kommenta. Tæknisnillingurinn Berglind, sveitt og ógeðsleg eftir erfiðan dag. Nú bíð ég spennt eftir öllum kommentunum sem ég á eftir að fá, vúhú.
Annars veit ég ekki hvort þú sást það Fríða, en hér er okkur bara boðið að borða ánamaðka en ekki skoða þá. Mmmmmmmmmmmmmmmmmm.......... ;)

Af Iquitos

2007-02-13T15:52:00.000-08:00

Ég elska Iquitos. Og ég elska hótelið okkar. Og það er rosa fínt á spítalanum hér, eiginlega betra hér en í Lima því hérna eru þeir að kenna okkur fullt!
Alla vega, Iquitos er einstök borg, hér eru nær engir bílar, eiginlega bara lítil mótorhjól og svona þriggja hjóal mótorhjól með "aftursætum". Allt er svo litríkt, rautt og grænt og gult etc. Öll húsin eru frekar lágreist. Aðaltorgið er rosalega fallegt, við erum með útsýni yfir það úr hótelglugganum okkar. Áreitið hérna er rosalegt, það var stundum mikið í Lima en hér er það rosalegt. Pétur fór til dæmis einn út áðan að taka myndir og hrökklaðist eiginlega strax aftur inn. Fullorðna fólkið horfir, sölufólk þyrpist að manni og krakkar hópast í kringum mann, annaðhvort til að pota í mann eða til að betla. Fólkið hérna er svo lífsglatt, allir úti á götum á kvöldin. Svo er náttúrulega karnival í gangi núna. Maður tekur helst eftir því á formi vatnsblöðrukasts (sem við höfum ekki farið varhluta af) en næstu helgi mun það víst ná hámarki með því að fólk hellir bjór yfir hvort annað. Spennandi!
Í dag fórum við og Mercedes á markað sem er í hverfi í Iquitos sem heitir Belén. Belén er fátækt hverfi, húsin þar standa á stöplum og fljóta á vatni/fljótinu en setjast svo niður í drullusvað í þurrkatíð. Nú er ekki þurrkatíð. Alla vega, við fórum á markaðinn sem er ótrúlegur. Þar er allt selt, náttúruleg lyf úr frumskóginum, nýdauðir kjúklingar, skjaldbökur, krydd, töskur etc etc etc. Það er víst í lagi fyrir túrista að fara á markaðinn en maður á ekki að taka nein verðmæti með sér. Það er hins vegar ekki í lagi að ætla að fara að labba í Belén. Ég ætlaði rétt að kíkja inn í eina götuna og lögga sem var rétt hjá hrópaði á okkur og bað okkur að fara ekki inn í Belén. Við skildum öll verðmæti eftir heima áður en við fórum á markaðinn en ég tók samt myndavélina mína með (sem er lítil). Ég tók hana samt bara einu sinni upp og tók 3 myndir. Við Mercedes ætlum að kaupa okkur einnota myndavél og fara aftur þarna. Ég á reyndar samt nokkrar myndir af þessum markaði frá því ég og Pétur komum hingað fyrir rúmum 2 árum, þá vorum við líka í hóp af túristum með guide.

Hótelið okkar er rosa fínt, við erum með rosa fína sundlaug og flottan morgunverð og flott herbergi og það besta: þráðlaust net!!! Það er reyndar svolítið stopult í herberginu okkar en það er í fínu lagi að sitja í einum af sófunum niðri í lobbyi og vera á netinu.
Jæja, við ætlum að vera hér á spítalanum fram á föstudag. Svo var ég að fá svar frá lækninum í frumskóginum, hún vill gjarnan fá okkur í heimsókn næstu helgi svo það getur bara vel verið að við drífum okkur inn í frumskóg. Ég er alveg til í það, ég dýrka frumskóginn. Það er bara eitthvað svo sérstök stemning að vera þar. Síðasti sunnudagur var líka frábær, ekki síst út af slöngunum og öpunum sem við heimsóttum.
Jæja, ætla að reyna að setja einhverjar myndir af Iquitos og frumskóginum inn á heimasíðuna.

Tjófóttir apar og vatnsblodrustrídnispúkar

2007-02-11T18:31:00.000-08:00

mun baeta myndum inn i tessa faerslu a morgun:

Dagurinn í dag var frábaer! Skemmtilegasti dagurinn ì Perù hingad til. Byrjadi med tvi ad Mercedes kom til Iquitos en hun aetlar ad vera herna med okkur i 3 daga. Ákvádum svo ad fara i smá ferd. Byrjudum a tvi ad fara i motocarro nidur ad ánni, á leidinni var náttúrulega hent í okkur nokkrum vatnsblodrum og jafnvel hellt ur vatnsfotu a okkur eins og hefd er her tegar kjotkvedjuhatid er i gangi! Settumst svo i bat og forum i siglingu. Byrjdum a tvi ad sigla ad mótum Amazon fljótsins og árinnar sem vid vorum á sem heitir río nanay. Sigldum svo til baka og enn lengra og endudum a tvi ad stoppa vid sýningarstaedi aettbalks nokkurs sem kallast Las Boras. Aettbalkurinn byr reyndar lengra i burtu og byr eins og venjulegt folk, en hefur tetta syningarsvaedi til ad syna túristum hvernig indíánar bjuggu og hegdudu ser adur fyrr. tarna donsudu sem sagt fyrir okkur berbrjosta konur og pínkulitlir karlar, tad var svo greinilegt ad stelpurnar nenntu tessu ekki, vid fengum algjoran kjanahroll. Eftir syninguna hrugudust stelpurnar ad mer og settu a mig um 15 armbond an tess ad eg fengi nokkud vid radid, kepptust svo um ad lata mig kaupa sitt armband. Eg toli ekki svona, madur faer alveg ofnaemi gagnvart svona uppatrodningi. Eg keypti samt eitt voda flott armband. svo forum vid aftur nidur i batinn okkar og héldum áfram. Fórum naest a stad vid ánna sem heitir el serpentario. Tetta er eins konar dyragardur nema hvad madur getur fengid ad halda a flestollum dyrunum. Vid byrjudum a tvi ad heilsa upp a letidyrin eda periosos eins og teir heita a spaensku. Teir eru svo fyndnir, hreyfa sig ofurhaegt. furdulegt ad halda a teim. Naest saum vid pumu, ég vorkenndi henni. hún var lokud inni í pínulitlu búri, mér finnst ad tad maetti sleppa tvi ad hafa pumu tarna, hun hvort ed er er ekki stor hluti addrattaraflsins sem stadurinn hefur. Tvi naest saum vid risarottu og su er stor, eins og hundur! Ta var komid ad adaldótinu, risaslongu, anacondu sem vid fengum natturulega oll ad halda a. Tokum fullt fullt af myndum og video. Ég held ég myndi fa algjoran hroll vid ad halda a henni en eg fekk hann ekki. Rosa gaman! sídan fengum vid ad knúsa pínkulitla krókódíla, teir voru rosa saetir. Gengum svo lengra og heilsudum upp a apana og pafagaukana. Páfagaukarnir eru svo flottir, fengum einn a sitthvorn handlegginn og einn a hausinn, sem sagt 3 risapafagauka! Svo voru tarna apar líka, 2 stórir sem voru í bandi og 2 litlir. Annar teirra var pínku pínku lítill, var ad drekka inca kola! Svo hvarf hann og vid saum hann ekki meir. Hinn var algjort krútt, med bleiu. Hann vildi bara kúra hjá manni og knúsa mann. Ég hefdi viljad taka hann heim. Svo var tarna líka einhver rotta og svo eitthvad annad pínkulítid dýr sem gaf frá sér furduleg hljód, veit ekki hvers konar dýr tetta var. Jaeja, alla vega, vid héldum svo ferd okkar áfram, fórum í bátinn og sigldum af stad. Nú var forinni heitid a fidrildabúgard sem kallast Pilpintuwasi. Turftum ad labba orlítinn spol upp ad bugardinum og a leidinni varadi guide-inn okkar okkur vid tvi ad tarna vaeru tjofottir apar. Stuttu sidar sprettur fram api med eldrautt andlit og eltir okkur. Tegar vid komum a stadinn var svo fullt af opum, allir frjalsir og teir voru svo skemmtilegir! Einn klifradi upp a Pétur og setti "hondina" i vasann a honum, aetladi ad reyna ad finna eitthvad til ad stela. Eg stend svo tarna og allt i einu togar einhver i harid a mer, ansi fast. Ta var tetta api og hann var ekki ad toga heldur var hann ad naga! Sem sagt var rófan á honum í loftinu og hausinn í hárinu á mér og tarna hékk hann! Jaeja, en skodunarferdin okkar var ad byrja svo vid forum af stad. Saum fyrst rosalega flott dýr sem ég bara man ekki hvad heitir. Svo gengum vid upp ad fidrildabúrinu. Fidrildabúrid er í raun bara ansi stórt svaedi girt af med neti og tarna var sko fullt fullt af risafidrildum og fidrildalifrum. manni leid eins og í aevintýri ad ganga tarna um. Staerstu fidrildin voru med um 12 cm vaenghaf. Fidrildi fara víst í gegnum 5 troskastig, egg - lirfur sem borda - lirfur sem borda ekki - hjúpur - fidrildi. Flest lifa adeinsí 1-2 vikur sem fidrildi og deyja svo. Tad sem mer fannst merkilegast er hvernig fidrildi búa til lítil fidrildaborn. Tad koma sem sagt saman 2 fidrildi og festa sig saman og eru tannig i 24 klst. merkilegt, tannig verda eggin svo til. Jaeja, alla vega. nú gengum vid út úr búrinu og forum og skodudum oll stigin, lirfurnar, hjupana og fidrildin. héldum svo áfram. Skyndilega hrópar mercedes upp yfir sig, ta hafdi Tony (einn apinn) stokkid upp a hana med handleggina útrétta og opinn munninn og vildi ekki sleppa. hann hélt svo fast í hálsinn og axlirnar á henni ad pétur gat ekki losad hann, ég held tvi fram ad hann hafi litid a Pétur sem samkeppni. Tony sem sagt hékk á Mercedes tar til vid komum ad tapírunum (Lucas og Lola). Ta gaf guide-inn okkar tapírunum ad borda og tony fór og sníkti líka. Stuttu sídar héldu Pétur, Mercedes og guide-inn okkar áfram en Tony tók ekki eftir tvi tar sem hann var svo upptekinn af tvi ad smjatta a godgaetinu. Tegar hann svo tók eftir tví ad Mercedes vaeri farin rauk hann af stad a eftir henni og ég nádi video af tvi! Hann hoppadi reyndar ekki upp á axlirnar á henni i tetta sinn. Jaeja, vid endudum tessa skodunarferd a ad heilsa upp apana aftur. Einn teirra var ad reyna ad opna flosku. svo settist ég hjá honum og hann hoppadi i fangid á mér og endadi á tvi ad kúra. svo sá hann myndavélatoskuna mina og opnadi hana! hann bara renndi frá! jaeja, vid forum svo i batnum til baka til iquitos. I "hofninni" tar sem vid logdum ad var fullt af krokkum ad svamla i vatninu. Longu adur en vid komum ad teim saum vid a teim hrekkjupúkasvipinn og viti menn, tegar vid sigldum framhja teim fengum vid ansi godar gusur yfir okkur! á leidinni heim a hotel fengum vid líka ansi margar gusur og vatnsblodrur, tetta er ansi fyndid, tau standa bara nokkur i hop vid gotuna og bida eftir fornarlombum og fara svo ad skellihlaeja. Tetta er svolitid skemmtilegt! Fórum svo út ad borda med mercedes.

Vid Pétur skiptum annars um hótel í dag! Fórum á 5 stjornu hótelid og tad er aedi!!! Ég er svo glod ad hafa skipt! Hér er sturta sem er med nóg af heitu vatni! Og tad er naegur kraftur i bununni! Ég var búin ad gleyma ad tad vaeru til almennilegar sturtur. HÉR er linkur a nýja ógedslega fína og aedislega hótelid okkar!

Iquitos

2007-02-11T18:16:00.000-08:00

jaeja, ta erum vid loksins komin til Iquitos... og eg dyrka tad! Tad ma nu eiginlega segja ad ferdin til iquitos hafi byrjad sidasta manudag tegar vid forum til Corlu, konunnar sem a ferdaskrifstofuna sem vid skiptum vid, og badum hana ad redda ollum flugum og ferdum fyrir okkur naestu vikurnar her i Peru. Ekki malid og 2 dogum sidar kom adstodarkona hennar med flugmidana heim til okkar. Bara one tiny little detail... taer breyttu morgunfluginu okkar til iquitos i flug mjog seint um kvoldid sama dag bara ut af odyrara verdi en letu okkur ekki vita. Vid vorum natturulega ekki mjog satt, hefdum aldrei samtykkt ad eyda enn einum deginum ad gera ekki neitt i lima tegar vid gaetum legid vid sundlaugina i Iquitos. Tannig vid letum Corlu breyta tessu, heilmikid mal, hun aetladi nu ad bladra sig ut ur tessu fyrst en endadi med ad hun borgadi meirihlutann af breytingargjaldinu. Tad fyndna var ad hun hardneitadi ad tala vid Petur um tetta, spurdi alltaf um mig. Ég held tad sé nu bara af tví ad hun hefur fattad ad ég er miklu meiri pushover!
Alla vega, a fostudaginn var svo sidasti dagurinn okkar a spitalanum i lima. Týpískt ad sídasta daginn komi til laeknis brádsmitandi berklasjúklingur, eda alla vega grunadur um brádsmitandi berkla. hann var reyndar sjálfur med maska en... Vid vorum um 10 manns i herberginu og enginn setti upp maska nema pétur... ég tordi ekki ad setja upp maska, minn var i toskunni minni uppi á skáp. Endadi med tví eftir um 10 mínútur ad ég greip toskuna mina og naerri hljop ut. Kom ekki aftur fyrr en eftir taepan klukkutíma tegar berklasjúklingurinn var potttétt farinn! Veit alla vega hvar eg smitadist ef eg reynist berklajakvaed eftir heimkomuna. Eftir hadegi sama dag sofnadi ég svo í midju sjúklingavidtali, OMG, hvernig verdur madur i framtídinni, sofnar bara fyrir framan sjúklinginn!
um kvoldid forum vid ut ad borga med Polu (deildarlaekni a spitalanum), mercedes og julio. Vid forum a gedveikt godan stad, argentinskt steikhús med all you can eat buffet. Vid sem sagt vorum 5 manns sem bordudum 3 rétta máltíd (og meira til) med drykkjum og borgudum samtals 6600 kr! Og tetta er gedveikt fínn veitingastadur! forum svo a rosa flottan bar og fengum okkur einn drykk. Skyndilega var klukkan ordin hálf2 og vid Pétur áttum ad maeta upp á flugvoll 2 timum sidar, svo vid forum heim og klarudum ad pakka og svo bara beinustu leid upp a flugvoll. History repeating! Gerdum nakvaemlega sama hlut her fyrir 2 arum nema ad ta turftum vid ad fara i 4 tima skodunarferd strax eftir lendingu en nu forum vid bara beint upp a hotel ad sofa. Voknudum um hadegi og forum ut i sundlaug. Eins og eg hef adur sagt vorum vid buin ad panta herbergi a 3 stjornu hoteli en systurhotelid (sem er i um 2 minutna gongufjarlaegd) er 5 stjornu og vid megum nota adstoduna tar. Okkur leist hins vegar ekkert a herbergid okkar a 3 stjornu hotelinu, pinkulitid, bara kalt vatn i sturtunni og klosettid stiflad. svo vid akvadum ad skipta bara yfir a 5 stjornu hotelid, forum yfir a tad og fengum meira ad segja afslatt. Gatum reyndar ekki flutt strax svo vid eyddum einni nott a hinu hotelinu. Var svo sem i lagi
Alla vega, Iquitos er aedi! mer finnst aedi ad vera herna. Borgin umkringd frumskogi. I borginni eru naer engir bilar, bara svona 3 hjola motorhjol med saeti ad aftan fyrir 3 og kallast motocarros (moto = motorhjol og carro = bíll). Ég er ad drepast úr hamingju yfir ad vera komin hingad.

Good bye Lima

2007-02-09T07:44:00.000-08:00

Í dag er sídasti dagurinn okkar í Lima. Tad er sól og voda fínt vedur, nefnilega búid ad vera skýjad sídustu daga. Í gaer fórum vid og keyptum sjúklega mikid af moskító repellant. Vid aetlum hvorki ad fá Dengue fever né malaríu. Iquitos here we come... vúhú!!!
HÈR má sjá hótelid okkar í Iquitos. Tad er 3 stjornu en er i tengslum vid 5 stjornu hotel i somu kedju sem er stadsett i um 3 minutna gongufjarlaegd... og vid megum nyta okkur adstoduna a 5 stjornu hotelinu! Vúhú...
Annars var eg ad finna a netinu frasogn konu sem er laeknir fra USA. Fyrir 16 arum sidan for hun i 2 vikna ferdalag um Peru en for aldrei heim tvi hun stofnadi litla laeknastofu lengst inni i frumskogi sem hun sinnir enn tann dag i dag. Eg skrifadi henni meil og spurdi hvort vid maettum heimsaekja hana, hun er ekki i internetsambandi nema a nokkurra daga fresti og hefur ekki enn svarad. Eg vona ad vid getum heimsott hana. Heimasiduna hennar ma sja HÉR. Einnig má lesa soguna um hvernig tetta allt saman hófst HÉR.

Í fyrrakvold var okkur bodid í mat til fjolskyldunnar hennar Mercedes, tad er modurbrodur hennar og konunnar hans. Tau eiga 3 born, hrikalega saeta 7 ara stelpu og 2 straka sem eru 16 og 18 ára. Tetta reyndist hid besta kvold, maturinn sjuklega godur. Svolitid fyndid samt svona odruvisi hefdir i odrum londum, tad tagna alltaf allir tegar fjolskyldufadirinn talar! Eini gallinn vid tetta kvold var ad fjolskyldufadirinn er naer tannlaus svo tad var ansi erfitt fyrir okkur ad skilja hann. En tau voru oll supernaes og skutludu okkur svo heim eftir a. Daginn eftir sagdi Mercedes okkur ad 18 ara fraendi hennar hefdi farid a internetid og lesid sér til um Ísland og svo sagt: "Já, tad eru víst allir svona hávaxnir á Íslandi". HÉR má sjá mynd af okkur med fjolskyldunni.

Jaeja, á dagskránni í dag er ad fara heim og pakka, út ad borda í kvold, hitta svo krakkana i smástund, sofa í um 3 tíma og maeta a flugvollinn kl 4 i nótt (9 í fyrramálid ad íslenskum tíma). Ég hlakka svo til... Held ég eigi ekki eftir ad sakna Lima svo mikid... nema náttúrulega straetóanna, sjá má video af dyraverdi í straetó HÉR (tetta er einmitt dyravordurinn sem lenti i slagnum sem vid urdum vitni ad)

Ferdaplanid

2007-02-08T05:28:00.000-08:00

Petur gerdi voda fina mynd af ferdaplaninu okkar. Er buin ad setja link a tad herna til hlidar.

Tók vitlausa rútu og tafdist um 25 ár

2007-02-07T08:13:00.000-08:00

Kiki alltaf a mbl.is svona af og til. Tid verdid ad lesa TETTA.

Létt brugdid

2007-02-07T07:36:00.000-08:00

Mér var létt brugdid í morgun. Vid vorum í straetó á leidinni á spítalann. Vid sátum í saetunum sem eru hinum megin vid ganginn vid hurdina og dyravordinn. Eg sat vid ganginn og Petur vid gluggann, dyravordurinn var sem sagt bara svona taepan metra i burtu fra mer. Svo er madur sem sat aftarlega a leidinni ut og rekur olnbogann i hofudid a mer i leidinni. Hann var voda sorry svo eg sagdi bara allt i lagi og brosti. Svo naest tegar eg lit upp eru hann og dyravordurinn farnir ad slast. Dyravordurinn pinkulitill og mjor og hinn stor og feitur. Tessi stori eiginlega fleygdi dyraverdinum naestum a mig og petur, stendur svo i troppunum og oskrar. Ta naer dyravordurinn i risajárnstong sem hann geymir i troppunum og ognar karlinum med tvi. Eg vard bara hraedd, tetta var bara mordvopn og eg 1 metra i burtu. Eg sa alveg fyrir mer ad eg yrdi fyrir vopninu ovart. Teir oskra eitthvad meira og svo stigur dyravordurinn ut ur straeto og skyrpir a karlinn, kom svo aftur inn og straetoinn helt afram. Eg bara atti ekki til ord, var skithraedd. Vid skildum lika ekkert hvad teir sogdu, toludu svo hratt. Skil ekki alveg hvad gerdist...

Sundlaug! Vúhú

2007-02-06T19:32:00.000-08:00

Jæja, þá erum við loksins búin að arrange-era næstu 4 vikum. Erum að fara frá Lima næsta laugardag, förum til Iquitos, borgar inni í miðjum frumskóginum sem ekki er hægt að komast til nema á báti eða í flugvél. Þar ætlum við að vera í um 12 daga, verðum á spítala þar. Við munum gista á *** hóteli með sundlaug!!! ÉG HLAKKA SVO TIL! Höfum lítið sem ekkert getað verið úti hér, erum alltaf á spítalanum og svo er bara dagurinn búinn.
Eftir Iquitos ætlum við að fara í 2 ferðalög, fyrst Cajamarca-Trujillo-Huaráz og svo Cuzco-IncaTrail-MachuPicchu. Að þessu loknu verðum við búin að sjá allt á top-14 túristalistanum hér í Perú.

en út í adra sálma... Tad er otrulega fyndid hvad verdlagid haekkar eftir hudlit herna. Forum ut ad borda i hadeginu um daginn med mercedes og yalenco. Yalenco hefur buid i peru alla aevi en mercedes sem ad uppruna er fra peru hefur buid i USA alla aevi og talar tvi spaensku med hreim. Vid pontudum okkur oll svipada maltid, hefdi att ad kosta svipad a mann en Yalenco var rukkadur um 10 solir, Mercedes um 13 solir og eg og Petur um 16 solir hvort. Snidugir J

Madur

2007-02-05T08:59:00.000-08:00

Ég er búin ad finna mér mann. Hann er fyrirsaeta a auglýsingaskilti í súpermarkadnum sem vid forum alltaf í. Ég hef samt á tilfinningunni ad tetta eigi ekki eftir ad ganga upp. Ég aetla tess vegna ad auglýsa eftir nýjum: hann verdur ad vilja ferdast med mér og laera ad dansa sudur-ameríska dansa med mér. Set ekki fleiri krofur ad sinni.

Sierra

2007-02-05T08:57:00.000-08:00

A laugardaginn forum vid i litla ferd. Tannig er nu nefnilega malid ad fyrir rumri viku sidan byrjadi her arlegt namskeid fyrir deildarlaekna og serfraedinga i tropical medicine sem stendur yfir i 2 manudi. Tetta er rosalega vinsaelt namskeid og vist mjog gott. Alla vega, tannig ad hingad eru komnir 30 utlendingar ad reyna ad laera tropical medicine. Deildin er eiginlega undirlogd, tau eru svo sem fin, sumir svolitid ofsalega hrikalega ameriskir en whatever. Alla vega, okkur var sem sagt bodid ad fara i dagsferd med teim herna upp i Andes fjollin, upp i taeplega 5000 metra haed. Tetta reyndist hin besta skemmtun. Farastjori var Dr. Ciro Maguiño, peruiskur smitsjukdomalaeknir og hudsjukdomalaeknir. Hann er alveg frabaer, rosalega frodur madur og hrikalega hyper og skemmtilegur. Hann kallar okkur Petur alltaf litlu negrana og hlaer ad tvi ad vid hljotum ad vera fra Afriku.

Alla vega... tessi vegur sem vid keyrdum liggur fra Lima og beint upp í Andes fjöllin (the sierra = the highlands), malbikað alla leið. Þú getur sem sagt keyrt frá sjávarmáli upp í 5000 m hæð á 3 tímum og það var ógeðslega gaman. Ótrúlegt hvernig fólk býr í fjöllunum, í pínkulitlum húsum við veginn, lætur fötin sín þorna í grasinu etc etc etc. Sjá má daemi um slík híbýli hér fyrir ofan. Á leiðinni upp stoppuðum við á nokkrum stöðum, m.a. á einum til að drekka mate de coca (te úr coca laufum). Það á víst að hjálpa manni í þessari hæð. Þetta bragðaðist bara ágætlega, her til hlidar ma sja mig med kokainid i hond. Fengum svo að vita að með því að drekka coca-te þá fær maður ekki vímuefnin í líkamann því þau leysast ekki upp í vatninu, hins vegar ef maður tyggur laufin með litlum steini þá fer maður í vímu! Við gerðum það ekki... eða alla vega ekki ég, veit ekki með Pétur coca-mann.
Alla vega, þarna var náttúrulega full rúta af læknum á leiðinni upp í fjöllin þannig að með í för voru súrefnismettunarmælar og súrefni. Súrefnismettunin var mæld hjá öllum við sjávarmál, í 3300 m hæð og í 4818 m hæð. Eðlileg súrefnismettun við sjávarmál er ca 96-100%. Ég mældist 99% við sjávarmál, 93% við 3300m og 80% við 4818 m! Í svona 4500 m hæð fór mér að líða eitthvað aðeins illa (í rútunni) en það leið hjá og ég skoppaði upp á lítið fjall í 4818 m hæð, aðeins blá á vörunum! Pétur varð líka blár á vörunum en hann var samt með brjálað góða mettun! Mældum svo aftur mettunina þegar við komum inn í rútu (eftir hreyfingu) og þá var ég 68% og leið samt bara vel! Maður myndi nú algjörlega bregðast ansi hratt við á spítala ef einhver væri kominn niður í 68% mettun. Það voru 2 konur í hópnum sem þoldu þetta illa, þurftu að fá súrefni.

Hér ad ofan má sjá mig og Pétur uppi á "fjallinu", í ca 4850 m haed yfir sjávarmáli, baedi blá á vorunum to tad sjáist illa a myndinni.

Þarna í tæplega 5000 m hæð þurfti ég náttúrulega á klósettið, þurfti að kaupa mér WC pappír af konunni sem vann þarna í fína fína veitingastaðnum og fara svo út á “klósettið” sem var hola í jörðina bak við járnhurð. Sjá má klósettid hér til vinstri. Konan var voða næs, var með dóttur sína og dótturdóttur þarna sem var voða sæt. Konan vildi endilega að ég gæfi henni “tarjeta de Islandia” (sem ég myndi þýða sem kreditkort eða eitthvað annað álíka kort frá Íslandi) þannig að hún gæti sýnt fólki að hún ætti vinkonu á Íslandi. Ég sagði náttúrulega við hana að því miður væri ég ekki með neitt þannig! Svo hljóp ég upp á “fjallið”. Þegar ég kom niður aftur langaði mig svo að fá mynd af þeim þremur saman svo ég fór og spurði og þá sagði konan: “fyrst þú vilt ekki gefa mér tarjeta de islandia þá mátt þú ekki taka mynd”. Þannig ég kvaddi bara, var samt áður reyndar búin að taka mynd bara af dótturdótturinni. Spurði svo Mercedes (sem á perúíska foreldra) hvað hún héldi að “tarjeta de islandia” væri og hún fattaði það nú ekki alveg. Ég fattaði svo seinna um kvöldið að auðvitað var konan að biðja mig um að senda sér póstkort frá Íslandi! Auðvitað hefði ég getað gert það... en það er of seint núna.
Á leiðinni niður stoppuðum við á veitingastað sem var búinn að elda fyrir okkur týpíska perúíska máltíð, það var ógeðslega gott. Er eldað í jörðinni! Mmmm... borðaði ógeðslega mikið og var illt í maganum allt kvöldið. Rétt áður en við stoppuðum á veitingastaðnum sprakk reyndar á rútunni, ensku gellurnar urðu skíthræddar, ætluðu ekki að þora að halda áfram. Það var nú meiri gelgjuskapurinn í þeim allan tímann, var reyndar frekar fyndið, fengum ástarsögurnar þeirra beint í æð.
Jæja, ég er alla vega komin í smá æfingu fyrir 5495 metrana sem við ætlum að labba upp í eftir 3 vikur.

Á laugardaginn var “pisco sour - dagurinn” en pisco sour er eins konar þjóðardrykkur hér. Hann er í rauninni bara hrá egg og pisco sour (áfengistegund). Mjög góður eiginlega. Þarna um kvöldið fórum við þess vegna aðeins út með krökkunum og fengum okkur eins og einn pisco sour. Heppnaðist bara nokkuð vel.

Hér ad ofan má sjá mig ad njóta pisco sour og okkur med ernesto, Julio og Vanessu, kaerustunni hans ernesto.

Í gær fórum við svo út á La Punta sem er hinn endinn á Lima, mig hefur lengi langað að sjá það. Það var mjög gaman. Það er samt svo fyndið hvað fólk horfir á okkur, við erum eins og blökkumenn voru á Íslandi fyrir 20-30 árum. “Mamma, mamma, sjáðu útlendingana”, þetta fáum við iðulega að heyra á götum úti! Eftir La Punta fórum við í dýragarðinn hér í Lima. Hann var mjög flottur, reyndar alltaf svo sárt að sjá dýr í búri. Lentum á einstaklega skemmtilegum leigubílstjóra á leiðinni heim, var rosalega forvitinn um Ísland, töluðum heilmikið við hann, stoppuðum með honum á bensínstöð þar sem afgreiddu okkur stúlkur í minipilsum. Við hlógum voða mikið og tókum mynd (í laumi), leigubílstjórinn skildi ekkert í af hverju okkur þótti þetta fyndið, honum fannst mjög eðlilegt að afgreiðslustúlkur á bensínstöð væru í minipilsum, fannst það mjög eðlilegt út af hitanum!

Þessi tvo voru svo sæt, sátu fyrir utan staðinn þar sem við drukkum kóka-teið og voru ad selja dagblod. Ég gaf þeim sitthvora sólina og þau brostu út að eyrum. Svo þegar ég var farin framhjá hvísluðu þau að Merdedes: “Hvaðan eru þau? Þau eru svo stór....”!

La cucaracha, la cucaracha

2007-02-02T08:46:00.000-08:00

Í fyrradag sa eg kakkalakka i ruminu minu i annad sinn. Mer fannst tad midur skemmtilegt.
I gaer sa eg kakkalakka i snyrtidotinu minu. Mer fannst tad heldur ekki skemmtilegt.

Lífsvokvinn

2007-01-30T05:17:00.001-08:00

Pétur coke-light-isti er buinn ad kenna mer ad drekka Coca Cola zero. Nu lifi eg a koki a morgnana, vitid tid hvad tad er erfitt ad standa i 4 klukkutima og einbeita ser ad tvi ad skilja spaensku? Madur tarf kok, tad er lifsvokvinn. Petur er hins vegar kominn i sterkara kók. Hér í Perú er sidur ad neyta Coca laufa... ja kokain kemur kannski upp i hausinn a einhverjum. En i alvoru talad, folk drekkur coca te etc etc etc. Petur keypti ser coca nammi og segir ad tad virki ansi vel! ;) Uppi i fjollunum er coca te drukkid mikid, tad er vist serstaklega gott vid hafjallaveiki. Eg hef a tilfinningunni ad eg endi i coca te/nammi til ad halda i vid Petur fjallageit tegar geitin stekkur um holt og moa i 5000 m haed...

Jaeja, svo eg minnist nu meira a umferdina i lima. A morgum krossgotum eru litlir gulir standar a midri gotu, ekki mjog traustvekjandi. I tessum stondum (sem by the way eru allir merktir Inca Kola, tjodardrykknum) stendur svo logreglutjonn og badar ut ollum ongum. Eg verd ad vidurkenna ad eg myndi ekki tora ad standa i litlum standi a midjum gatnamotum her i Lima.
Lentum annars aftur i arekstri i fyrradag, mun minni en hinn to.

Ef tu ert bitinn af sandflugu i Peru, serstaklega i frumskoginum, attu tad a haettu ad smitast af Leishmaniasis sem engan veginn er gaman ad fa. Ta faerdu risastort sar tar sem tu varst bitinn sem tekur langan tima ad laeknast. Ef tu ert serstaklega oheppinn geturdu fengid lika sykingu i slimhudir sem getur endad med tvi ad hardi gomurinn hverfur og tu faerd gat a milli munn- og nefhols og jafnvel gat ut a andlit. I dag er to til medferd, folk tarf ad maeta a hverjum degi a gongudeild og fa lyf i aed. Vid forum a Leishmaniudeildina um daginn og fraeddumst mikid um tennan skemmtilega sjukdom. Tegar vid vorum tarna satu tarna 3 menn sem koma a hverjum degi i medferd. Teir voru SJUKLEGA fyndnir. Vid lagum i krampa. Endudum natturulega a ad taka mynd af teim med okkur. Eg hitti ta svo aftur i morgun, teir vilja natturulega fa myndina senda i tolvuposti. Ekki a hverjum degi sem teir hitta ljoshaerda risa fra Islandi :)

I gaer for eg ein i gardinn ad lesa. Hitti vord i gardinum sem vill endilega ad eg komi aftur i gardinn a sunnudaginn tvi ta er hann a vakt. Svo helt eg af stad heim a leid. Eins og vanalega tegar eg er ein ad labba, fekk ljosa risastelpan fullt af kvedjum a leidinni. Svo gekk eg tarna voda roggin, voda glod med ad allir vilji heilsa mer tegar framhja mer keyrir bill fullur af ungu folki, ut um afturgluggann teygir sig strakur og dundrar risastorri vatnsblodru beint i mallann minn! Eg vard RENNANDI!!! Montid hvarf eins og dogg fyrir sólu. Málid er samt ad tad eru alls stadar krakkar med vatnsblodrur, adalsportid er ad standa nokkur saman i felum vid gotuhorn og henda i straetoa sem keyra framhja, oft eru opnir gluggar og folk faer vatnsblodrurnar beint i andlitid. Tetta vatnsblodruaedi er vist árlegt, tengist carneval.

Eins og eg hef sagt adur ta eru nokkur "kaffihus" herna a spitalanum. Vid holdum tryggd vid eitt teirra og stelpan sem vinnur tar veit alltaf hvad vid viljum. Svo er lika ein akvedin sjoppa her sem vid forum alltaf i. Madur verdur bara ad fa Coca Cola zero fyrir gongudeildina! Stundum kaupi eg lika snakk eda kex. I morgun keypti eg kok, snakk og kex. Ta sagdi Mercedes sem var med mer... "va hvad tu kaupir mikid". Ta sagdi afgreidslustelpan og hló: "hun bordar alltaf svona mikid".

Snati

2007-01-29T09:13:00.000-08:00

Komum heim í fyrrakvold eftir godan fridag, Pétur opnaði hliðið fyrir utan húsið okkar, á meðan horfði ég á um 5 cm kakkalakka skríða undir hliðið. Pétur steig eitt skref inn, ég var að fara að vara hann við.... brak og brestir... einn sprunginn kakkalakki á stéttinni. Opnuðum dyrnar inn að íbúðinni, á stólnum við dyrnar bíður Snati og fagnar heimkomu okkar... rúmlega 4 cm kakkalakki. Sjá má video af Snata litla með því að ýta HÉR. Urdum ad lata tetta litla video duga tar sem stora flotta videoid var allt of stort.
Svo skríður þetta upp í til manns... mmmmmmm............. Gott ad kura hja Snata.

Alla vega, dagurinn -pre-kakkalakka- hafdi verid godur. Maeli eiginlega bara med ad lesa TETTA.

Tad er held eg rosa "campaign" i gangi med ad gera lima ad betri borg. Meira en fyrir 2 arum. Verdir og loggur uti um allt, alls stadar skilti sem minna folk a ad ganga betur um og tvo ser um hendurnar. Pinulitid raestingarfolk alls stadar, ja eg segi pinulitid tvi tetta eru allt pinkulitlar konur og karlar i appelsinugulum buningum med grimu og sop og ruslatunnu. Um daginn sa eg risarutu og fartegarnir allir i appelsinugulum buningum. Svo keyrdi rutan framhja og madur sa aftan a hana, ta leit ut fyrir ad rutan vaeri tom, appelsinugula folkid naer ekki upp fyrir saetin.

Enn af Lima

2007-01-27T15:13:00.000-08:00

Tad ma eiginlega segja ad tad seu bara 2 umferdarreglur i Lima:
1. Keyrdu eins og ter synist
2. Ekki vera fyrir tegar hinir keyra eins og teim synist

Svo er alveg merkilegt med husin herna, eitt hus er numer 154 og tad naesta nr 166 og tau eru fost saman. Hvar eru oll hin husin? Kannski er til onnur Lima, i annarri vidd. Tar eru kannski umferdarreglur.

Af skurdstofum og sjoraeningjum

2007-01-26T11:42:00.000-08:00

I morgun maettum vid hin 4 fraeknu a augndeildina til ad fylgjast med synatoku fra auga i 16 ara stelpu med snikjudyrasykingu. "Adgerdin" var natturulega gerd a litilli "skurdstofu" inn af augndeildinni. Augnlaeknirinn er sjuklega fyndinn og hrikalega or. Fyrst var sjuklingurinn klaeddur i fjolublaan buning sem bye the way sjuklingurinn i adgerdinni a undan hafdi lika verid i, tu faerd ekkert ny fot. Svo kom augnlaeknirinn og spurdi hvort eitthvert okkar aetladi i augnlaeknisfraedi... Eg laumadi tvi ad ad tad vaeri kannski alveg a listanum minum... tannig ad mer var skellt i skurdstofubuning og latin adstoda vid adgerdina. Vuhu! Fekk einhvers konar strumpasko, margnotada hufu, maska og margnotadan bol til ad fara i. Algjor toffari. Hef adstodad a skurdstofu i Perú! ...ekki i honskum...

Í gaer forum eg petur a eins konar markad tar sem seldar eru skolatoskur, pennaveski og baekur. En tetta eru engar venjulegar baekur. I Perú er nefnilega su hefd ad ignora algjorlega fremstu bladsiduna i ollum bokum tar sem stendur: "No part of this publication may be reproduced...". Her er allt ljosritad. Algjorir sjoraeningjar. Ja tu getur farid med hvada bok sem er a hvada ljosritunarstofu sem er (og taer eru uti um allt) og latid ljosrita hana og jafnvel fengid hana alveg eins utlitandi og frumritid. Vid alla vega forum a tennan markad og vorum ad segja laeknunum her fra tvi i morgun. Tau attu ekki til ord, ad vid skyldum hafa farid ein med toskurnar okkar i tetta hverfi sem er vist mjog tjofavaent. Og tegar tau heyrdu ad vid taekjum straeto a hverjum degi, tau misstu andlitid! Eg held tau haldi ad madur se voda naive. Vid bara possum okkur, possum hlutina okkar, erum ekki ad veifa myndavelunum. Eins og stendur i Lonely Planet, tad er ekkert haettulegt ad vera i fataeku hverfunum i dagsbirtu ef madur bara hefur augun opin og skilur dotid sitt ekki eftir. En hver veit... kannski erum vid bara buin ad vera heppin.

Tad hlaut ad koma ad tvi...

2007-01-25T16:27:00.000-08:00

Tad kom ad tvi ad vid lentum i arekstri... Erum buin ad undrast hversu billega vid hofum sloppid hingad til! Vorum i straeto, eg sat i naesta saeti fyrir aftan hurdina og Petur fyrir aftan mig. Dyravordurinn var svona 13 ara, pinkulitill! Eg sat tarna i mestu makindum, t.e.a.s eins miklum makindum og madur getur verid i limdur vid yndislegt straetosaeti ur plasti. svo kom ansi mikid hogg og eg flaug fram fyrir mig, litla stelpan sem stod vid hlidina a mer og eg flugum naer ut um dyrnar, Petur klessti aftan a mig og allt folkid fyrir aftan Petur a hann. Flest saetin i tessum akvedna straeto voru nu laus fyrir en losnudu algjorlega vid tetta, folk uti um allt. Eg vissi varla hvadan a mig stod vedrid, leit upp og sa alla hina algjorlega ringlada. Svo aeddi straetobilstjorinn ut og for ad rifast vid leigubilstjorann sem hafdi verid fyrir honum, híhí. Vid forum natturulega ad taka myndir og allir i straeto ad brosa ad okkur, Petur tok meira ad segja video sem sja ma med tvi ad yta her.
Annars for eg aftur ut ad hlaupa i gaer! Jáhá! Hljop 4 kilometra, vuhu, og engar hardsperrur i dag! Er buin ad finna agaetis taktík, hleyp med Petri nidur a strond og held adeins aftur af honum a leidinni, eg meina madurinn hleypur natturulega allt of hratt. Svo geng eg a strondinni og hleyp aftur til baka.
Jaeja, en tad eru komnir 2 nyir skiptinemar a spitalann sem fylgja sama programmi og vid. Tau eru rosa fin, Yalenko 24 ara strakur fra nordurhluta Perú og Mercedes, 30 ara stelpa fra Bandarikjunum to foreldrar hennar seu upprunalega fra Peru tannig ad hun talar vel spaensku. Tau eru baedi rosa fin og vid fjogur strax ordin finir vinir. Svo er herna lika skiptinemi fra Brasilíu, shit Magga hvad madur tekkir brasilísku taktana og hreiminn! Minnir mig gedveikt á Bruno og co.

Íbùdin

2007-01-24T09:09:00.000-08:00

Aetladi alltaf ad setja inn myndir af ibudinni:
Ekki tad ad vid seum oft i ibudinni, erum eiginlega alltaf a spitalanum, INNI! Verdum hvitari en lak tegar vid komum heim. Annars lidur okkur agaetlega i ibudinni med kakkalokkunum. Vorum to ekki alveg satt vid ta i fyrstu... einn daginn tók Pétur handfylli af múslíi úr múslíkassanum sínum og var að fara að stinga upp í sig þegar hann tók skyndilega eftir kakkalakka liggja í makindum sínum í miðri múslíhrúgunni í lófanum. Um daginn þegar ég var að fara að sofa var kakkalakki á rölti á koddanum mínum. Við erum búin að kaupa box utan um allar eldhúsvörur og mat. Ad ordu leyti agaetis gaeludyr.

Tad eru lika gaeludyr a spitalanum. Tad eru verdir uti um allt (teir eru samt ekki gaeludyr eda kannski, teir eru ALLTAF i vinnunni), einn teirra farinn ad tekkja okkur ansi vel, turfum ad ganga framhja honum a hverjum morgni. I gaer var hann med ykt kruttlegan hund hja ser, hund sem tilheyrir vordunum a spitalanum. Vid natturulega kloppudum voffa og ta akvad hundurinn ad vid vaerum nyju bestu vinir hans, let okkur ekki i fridi, elti okkur af spitalanum og hlyddi ekki kalli fra vordunum. Snerum margsinnis vid til ad hann faeri til vardanna en allt kom fyrir ekki. Urdum ad lokum ad lokka hann inn og hlaupa ut til ad hann elti ekki ;)

Midbaejaraevintýri

2007-01-24T08:51:00.000-08:00

Èg var ekki glod i gaerkvoldi, for a internetkaffi i klukkutima, tad tok 57 minutur og ég er ekki ad grínast ad koma inn einni bloggfaerslu og setja vid hana myndir og ég gerdi ekkert annad. Ytti svo a publish og ta datt allt ut! Mer fannst tad midur skemmtilegt. Adeins ad ausa úr skálum biturleika míns. ;)
Faerslan kemur tvi her an mynda, mun kannski baeta vid myndunum ef eg nenni:

Á sunnudaginn (eina frídaginn okkar í vikunni) tókum við fyrir miðbæinn í Lima. Fengum frábært veður, eiginlega bara of heitt. Alveg heiðskírt sem er ekki endilega gefið hér í Lima. Byrjuðum á því að fara niður í miðbæ og náðum þar í rútu sem fer upp á eitt “fjallið” hér í kringum Lima. Þetta “fjall” er 409 m hátt og á því stendur risastór kross. Staðurinn kallast San Cristóbal. Þaðan getur maður horft yfir stóran hluta Lima. Við fórum sem sagt þarna upp í rútu en leiðin liggur í gegnum eitt fátækasta hverfi Lima, Rímac. Þar á maður ekki að vera að sveifla myndavélinni sinni. Við keyrðum sem sagt í gegnum Rímac, og jesús, hvernig gæðunum er misskipt í heiminum. Húsin eru þarna lítil, samt ekki svo illa hirt. Á mörgum húsum eru ekki þök heldur hefur fólk raðað saman ýmsum plönkum og spýtum til að hafa eitthvað “þak” yfir höfuðið. Jæja, við alla vega komumst upp að San Cristóbal og horfðum þar yfir Lima í hitanum. Flott að sjá. Við krossinn er hægt að kveikja á kerti sem ég gerði fyrir afa minn heitinn og ömmu Stínu. Tókum svo fullt, fullt af myndum, eins gott að maður þarf ekki að borga framköllun lengur! Jörðin þarna uppi ógeðsleg samt, malbikið horfið undir þykkt lag af tjöru, tjaran festist undir skónum og maður rennur til eins og í drullusvaði, ekki mjög girnilegt. Við fórum niður aftur hálftíma seinna og gengum út á brú yfir ánni sem liggur í gegnum Lima. Ég er að taka mynd af Pétri hinum megin við götuna þegar upp að honum gengur skóburstari, ungur strákur, sem fer að tala við hann. Byrjar á að heilsa Pétri með hinu alvanalega töffarahandtaki sem tíðkast hér í Perú á meðal stráka. Hann spyr okkur svo náttúrulega eins og langflestir gera hvort við séum saman. Við segjum nei. Svo kveður hann okkur með orðunum: bambino pronto. Barn fljótt. Ok! Stuttu seinna hittum við bandarísku stelpu, Stephanie, sem er ein á ferð hér og fer á miðvikudaginn. Spjölluðum aðeins við hana. Héldum ferð okkar svo áfram niður á Plaza de las arma, aðaltorgið í Lima. Þar gengur upp að okkur eldri maður frá Perú sem fer óumbeðinn að lýsa fyrir okkur öllu sem við getum gert í miðbænum, endaði á að segja okkur að fara varlega sem allir virðast vera óþreytandi á að gera. Það var reyndar mjög gaman að tala við þennan mann. Settumst svo niður örlitla stund og þá kemur að okkur gömul kona að reyna að selja okkur dúfnamat. Við segjum nei takk en hún fer þá að spyrja hvaðan við séum og hvar við höfum lært spænsku. Þegar hún heyrir minnst á Spán segir hún með grettu: Fea Espana (ljóta Spánn). Fór svo þegar hún áttaði sig á því að við myndum ekki kaupa neitt af henni. Við fengum okkur svo að borða og héldum áfram. Röltum smá hring og komum svo aftur að Plaza de las Armas. Stoppum þar á horni til að taka myndir en hinum megin við götuna standa nokkrar löggur sem fara að fylgjast með okkur (svona by the way þá eru löggur úti um allt í Lima, sérstaklega í miðbænum og í Miraflores sem er aðal túristahverfið, þær brosa alltaf til manns og passa upp á mann). Við förum síðan yfir götuna og stöndum þarna í rólegheitum á horninu þegar Pétri bregður eitthvað við, hafði fengið fuglaskít í hárið! Þá sitja ansi margar dúfur í gluggasyllum á húsinu ofan við okkur. Löggunum finnst þetta alveg bráðfyndið. Pétur fer síðan að hoppa eitthvað um og hlæja, þá kemur ein löggan og réttir Pétri bréf, hann fær svo spritt hjá mér og er eitthvað að bagsla við að losa sig við óþverrann úr hausnum. Réttir mér svo bréfið með skítnum... sem ég vil náttúrulega ekkert taka við. Löggurnar hlæja þá enn hærra. Jæja, við röltum þarna yfir torgið og verðum vitni að einhverri furðulegri hergöngu. Þegar henni lýkur kemur upp að mér svona 13 ára stelpa og vill endilega fá að taka mynd af mér með sér. Segir pabba sinn vera með myndavél þarna rétt hjá. Ég skildi þetta nú ekki alveg, skildi ekki af hverju hún vildi endilega fá af mér mynd, datt helst í hug að hún ásamt einhverjum félögum sínum væri að reyna að ræna mig. Sýnist þetta þó vera allt í lagi og segi bara já, ég meina af hverju ekki og dreg Pétur með mér. Þá koma 2 yngri stelpur, sennilega systur hennar og eru að snerta pilsið mitt. Þá hætti ég nú eiginlega við, maður er svo tortrygginn, hélt þær væru að reyna að komast ofan í vasana. Loks kemur mamman aðsvífandi, tannlaus, og spyr hvort við séum ekki til í að vera á einni mynd. Fjölskyldan vildi sem sagt bara fá hávöxnu ljóshærðu risana með sér á mynd. Svo við létum undan. Stelpan var alveg yfir sig hamingjusöm og kyssti mig og faðmaði takk eftir á. Við héldum svo för okkar áfram og fórum að skoða dómkirkjuna. Gengum þaðan að frægri kirkju rétt hjá sem heitir San Francisco. Þar er ég að taka myndir þegar framhjá gengur um 9 ára stelpa með pabba sínum og spyr pabba sinn: “Hvað er hún að gera?” Hafði sennilega aldrei séð stafræna myndavél áður. Pabbinn svarar sem er að ég sé að taka myndir. Ég sný mér þá við og brosi til hennar. Þá spyr hún mig hvað ég tali.... sem sagt hvaða tungumál. Ég segi henni það og tek mynd af henni í leiðinni. Sýni henni svo myndina á skjánum á myndavélinni, hún varð alveg yfir sig hamingjusöm, brosti út að eyrum og sagði takk tvisvar. Sjá myndina hér til haegri.

Við héldum áfram að rölta, förum aftur yfir að Plaza de las Armas þar sem löggan Willie gefur sig á tal við okkur, ræðum skólamál í Perú og Íslandi. Tökum svo nokkrar myndir og stöndum þarna aðeins eins og illa gerðir hlutir. Þá er allt í einu komin fjölskylda við hliðina á okkur, að taka mynd af sér við torgið. Ég vippa mér frá, vil ekki vera óvart inni á myndinni. Þá segir unglingsstelpan í hópnum við pabba sinn: “æ, ég hefði líka viljað mynd af henni”. Svo snúa þau sér öll við og horfa á mig og brosa. Við göngum svo fram hjá þeim og þá smella þau af mynd um leið og ég geng fram hjá. Ég fór þá bara að hlæja og sneri mér að þeim. Stelpan spyr þá hvort við séum til í að vera með þeim á mynd. Við sögðum bara já og brostum okkar blíðasta. Lét fjölskylduföðurinn líka taka mynd á mína vél í þetta skiptið! Sjá hér til vinstri. Maður er farinn að halda að maður líkist einhverri kvikmyndastjörnu. Það var reyndar, að mér fannst, eitthvað óvanalega mikið um að fólk horfði á okkur í dag. Reyndar sunnudagur, frídagur, og allir Limabúar úti á röltinu. Kannski óvanir að sjá ljósa risa ganga um borgina sína. Tókum síðan strætó heim. Dyravörðurinn í strætó segir alltaf þegar fólk ætlar út: “baja, baja, baja, baja....”. Baja þýðir: farðu niður. Í kvöld sagði þessi: “baja, princesa”. Já ég er prinsessa í Perú, fræg prinsessa. Ég er fræg eins og hún amma mín. Fatti þeir sem fattað geta. :)

Þetta er reyndar svolítið fyndið með áhugann sem fólk hefur á okkur ljóshærðu risunum. Ég sat á bekk á föstudaginn og var að lesa þegar skyndilega ég sé skærbleikan bol fyrir framan, þá var þetta lítil 5 ára perúísk stelpa sem virtist vera þarna ein. Vildi vita hvað ég héti, hvar maðurinn minn væri og hver hefði keypt bolinn sem ég var í. Á laugardagskvöldið settumst við niður á veitingastað úti við og vorum að bíða eftir matnum okkar þegar upp að okkur kom einhver maður (sem var alltaf að skyrpa á mig!) og vildi endilega fá okkur í partý með sér og á ströndina daginn eftir. Vildi endilega mynd af mér og ætlaði bara ekki að fara. Var frekar fyndinn fyrst, við hlógum og hlógum, urðum svo pínu þreytt á honum. Svo í gær vorum við að labba við “ströndina”, þá kom svona 10 ára strákur og vildi endilega að Pétur tæki mynd af sér. Pétur gerði það og þurfti að bæta annarri við með allri fjölskyldu stráksins! Strákurinn brosti út að eyrum eftir þetta. Hittum reyndar líka þarna á göngu okkar sætasta hvolp ever. Spjölluðum aðeins við eigandann og fengum að taka myndir af voffa litla, sjá hér til vinstri. Voffi er bara 2 mánaða og ji minn eini hvað hann er sætur, líka svo sætt að sjá hann ganga, rassinn dillaði allur. ;)
Fórum í Lavandería áðan (svona fatahreinsun). Erum nefnilega ekki með þvottavél og finnum enga lavandería þar sem maður getur þvegið sjálfur. Þetta eru svolítil vandræði þar sem fæst svona þvottahús vilja þvo nærföt og sokka. En við fundum þarna eitt, konurnar létu okkur fá bala og við þurftum að hrúga öllum skítugu nærfötunum og sokkunum í þá. Svo fóru þær að telja nærbuxurnar, já þið hefðuð þurft að sjá svipinn á Pétri þegar ókunnugar konur byrjuðu að handfjatla nærfötin hans... híhí. Svo var enn fyndnara a leidinni heim fra tvottahusinu, Petur leit eitthvad i toskuna sina og tar var byssukula. Hann er sem sagt buinn ad ferdast med byssukulu i toskunni fra islandi til perú, i gegnum USA. Ekki tad ad madur geti nokkud gert vid eina byssukúlu.

En já, ég var örugglega búin að tala um krakkana sem hoppa alltaf upp í strætó og betla um pening, vanalega reyndar gera þau eitthvað, tala voða mikið með vælandi röddu eða syngja. Áðan kom hins vegar ótrúlega flottur og sniðugur strákur upp í strætó, hann var svona 11 ára og klæddur í trúðabúning. Pétur hafði verið alveg við það að sofna í strætó en þetta vakti hann alveg. Strákurinn kom inn og byrjaði að segja við farþega að hann þetta betl væri sko bara samkeppni, þess vegna væri hann klæddur í trúðabúning, og að hann ætlaði sko ekki að væla um að mamma hans væri á spítala eða að amma hans væri ólétt eða bla bla bla. Svo byrjaði hann að tala við fólk, þóttist vinna fyrir strætófyrirtækið og að það vantaði 20 sent upp á fargjaldið hjá fólkinu. Var alveg sjúklega fyndinn og ég og Pétur sem sátum aftast vorum að kafna úr hlátri. Síðan kom hann að okkur, leit á okkur og sagði: “ þið eigið sko pottþétt pening”. Ég lét hann fá 50 sent sem honum fannst mikið. Svo fór hann aftur fremst í strætó og byrjaði að leggja bölvun á fólkið sem hafði ekki gefið honum pening.... sagði að hann myndi sko ekki tala vel um það þegar hann væri kominn til himna. Talaði um litla púka og etc etc etc. Hann var sko skemmtikraftur af guðs náð. Svo leit hann alltaf aftast í strætó við og við og sá að Pétur var alveg að deyja úr hlátri. Svo sagði hann: “Señor (og átti við Pétur), konan þín gaf mér pening en ekki þú” og þóttist svo leggja einhverja bölvun á Pétur og við hlógum enn meira. Mjög skemmtilegt strætó-atvik. Ég meira að segja náði mynd af snillingnum svona í laumi.

Myndatilraun - Berglind bombero

2007-01-20T16:50:00.000-08:00

Vúhú tad tókst... tók samt ansi langan tíma.

Hér sjáid tid Berglind bombero med meiru...

Vil lika benda ykkur a ad tad eru sifellt ad koma fleiri myndir inn a myndasiduna, haegt en orugglega...

Lima

2007-01-20T14:56:00.000-08:00

Tad er svolitid erfitt ad lýsa Lima... Aetla ad "ritstela" adeins:

- "If, like me, your read the Paddington Bear books in your youth, Lima in "darkest Peru" may conjure up images of an exotic city in the heart of a lush tropical jungle. Unfortunately this is far from reality. The city, sprawled untidily on the edge of the coastal desert, is mainly modern and not particularly exotic. Despite its many urban problems, most visitors find Lima an interesting, if nerve-racking, place to visit.
Lima is the capital of Peru. Almost a third of Peru´s 24 million inhabitans now live in Lima, making most of the city overcrowded, polluted and noisy. Much of the city´s population growth can be attributed to the influx of very poor people from other areas of Peru, especially the highlands. They come searching for a better life with a job and, perhaps, opportunities for their children. Most end up living in the "pueblos jovenes", or "young towns". These shantytowns, which surround the capital, lack electricity, water and adequate sanitation. Jobs are scarce: many work as "ambulantes", or street vendors, selling anything from chocolates to clothespins and earning barely enough for food. Their chances of improving their lot are very slim.

Lima´s location in the center of Peru´s desert coastline gives it a climate and environment that can only be described as dismal. From April to December, the coastal fog, known as "garúa", blots out the sun and blankets the city´s buildings in a fine grey mist. Unless repainted annually, the buildings soon take on a ghosty pallor from the incessant mist that coats the rooftops with a thin, concretelike layer of hardened gray sludge. The situation is not much better during the few months of Lima´s short summer (January - March) - although the sun does come out, smog makes walking the city streets a sticky and unpleasant activity.
As the waste products of nearly 8 million Lima residents mostly end up in the Pacific, the beaches are overcrowded cesspools, and the newspapers carry daily health warnings during summer.
Having read this far, you might well be wondering how to avoid Lima. However, if you´re planning any kind of extensive travelling in Peru, you will find it virtually impossible to avoid the desert coastline and, in turn, Lima. Despite the city´s drawbacks, having no choice is not the only reason to go to Lima. Its people are generally friendly and hospitable, there are superb opportunities for dining, nightlife and other entertainment and, perhaps most important of all, the great selection of museums includes some of the best in Peru. So it´s worth trying to ignore the traffic jams and the crowds and gettings to know something of the people and the culture of Peru." -

Lonely Planet - Peru

Tar hafid tid tad. Eg vil nu reyndar baeta vid ad i raun eru engar strendur vid Lima, ju tad er strond og upp vid hana liggur halfgerd hradbraut. Sidan koma eiginlega klettar og hamrar sem borgin stendur uppi a. Strondin sjalf er vidbjodsleg, madur fer ekki tangad nema til ad fara a brimbretti. Eg fer ekki ofan af tvi ad straetoarnir eru tad skemmtilegasta vid Lima :)

Harðsperrur, myndir og fleira skemmtilegt

2007-01-20T14:50:00.000-08:00

Ég hef aldrei á ævinni fengið eins slæmar harðsperrur. Þær voru slæmar á fimmtudaginn en í gær... jesús minn almáttugur. Ég varð að standa upp og setjast niður með handafli einu saman. Er mun betri í dag, stefni á næsta maraþonhlaup á mánudag ;)
Verð að segja að ég öfunda Pétur, hann getur sett myndir inn á bloggið sitt. Ég get það ekki, er búin að reyna oft, það kemur alltaf upp gluggi þar sem stendur ad verid sé að setja myndir inn á bloggið en svo bara gerist ekki neitt og svo verð ég að hætta á netinu. En ég er byrjuð að setja myndir inn á myndasíðuna! Vúhú!
Á fimmtudaginn komu perúísku vinir okkar hingað óvænt og fóru með okkur á þjóðdansasýningu. Ég reyndar vissi af þessu þar sem að sýningin býður upp á afmælistilboð fyrir afmælishópa, það er afmælisbarnið fær frítt inn og allir hinir á 40% afslætti. Ég þurfti nefnilega að laumast til að ljósrita passann hans Péturs svo að Ernesto gæti sannað að vinur hans ætti afmæli þegar hann keypti miðana. Fórum í leigubíl á staðinn, vorum 6 farþegar + bílstjóri í 5 manna bíl! Pétur sat fram í og við hin 5 aftur í. Á miðri leið spurði Pétur hvort það væri ekki betra að einn úr aftursætinu kæmi fram í.... “Nei Nei Nei” svaraði bílstjórinn, “það er alveg bannað að hafa 2 farþega í framsætinu”. En allt í lagi að hafa 5 farþega í 3 manna aftursæti! Alla vega, við fórum á þessa þjóðdansasýningu og það var ógeðslega gaman! Sýndir voru þjóðdansar hvaðanæva að í Perú og inni á milli spilaði hljómsveitin fyrir dansi, allir í salsa á dansgólfinu. Síðan byrjaði martröðin, kynnirinn fór að telja upp alla þá sem áttu afmæli og bað þá um að koma upp á svið... Pétur varð hvítari og hvítari í framan þar til að kallað var á afmælisbarnið frá Íslandi... Þetta reddaðist, hann þurfti ekki að tala í míkrófóninn. Svo ráku krakkarnir mig upp á svið líka og við enduðum í einhverjum risahringdansi. En sagan er ekki búin því skyndilega heyri ég kallað: Eruð þið frá Íslandi?!!! Þá voru 2 íslenskar stelpur þarna líka, ég hafði reyndar tekið eftir þeim fyrr um kvöldið því mér fannst þær svo íslenskar í útliti. Þær höfðu líka tekið eftir okkur en urðu svo alveg vissar þegar þær heyrðu kynninn kalla Ísland. Þetta eru sem sagt tvær 18 ára stelpur úr Hafnarfirði, önnur er skiptinemi í Argentínu og hin í Perú og þær þekkja systur hans Péturs! Heimurinn er lítill, í 8 milljón manna borg í S-Ameríku hittum við tvær hafnfirskar stelpur á einhverri þjóðdansasýningu sem er í gangi á hverju kvöldi og þær þekkja Báru! Frekar fyndið.
Í gærkvöldi fórum við út að borða í tilefni þess að Pétur er orðinn gamall maður. Fórum á rosa fínan veitingastað með útsýni yfir Kyrrahafið. 3 rétta máltíð með góðri þjónustu og drykkjum á 5000 kall. Rosalega dýrt fyrir Perú en fyrir uppa frá Íslandi næstum ókeypis. Uppaskapurinn datt svo algjörlega út þegar við áttum að borga, þurftum að skrifa á kreditkortakvittunina hvað við vildum tippa mikið... þurftum að láta þjóninn útskýra fyrir okkur hvernig þetta gengi fyrir sig... var frekar vandræðalegt! En hann sér okkur hvort eð er sennilega aldrei aftur. J
Það er svolítið fyndið hérna, allir læknar ganga með hlustunarpípuna sína um hálsinn, heima þykir það nú alveg það hallærislegasta af öllu hallærislegu. Hér er það hálfgert stöðutákn. Svo kann enginn að heilsa með handabandi, það heilsa allir eins og þeir hafi ekki vöðva, rétt dingla höndinni í höndina á manni.
Við vorum í strætó í gær þegar ég sé unglingsstrák labba hinum megin við götuna, svo er eins og hann hugsi sig um, hleypur svo að strætónum, hoppar upp og stingur hendinni inn um opinn gluggann og stelur einhverju af manninum 5 sætum fyrir framan mig. Ég var með opinn gluggann og var nýbúin að vera að taka myndir. Karlinn fyrir aftan mig sagði mér strax að loka glugganum og karlinn hinum megin við ganginn hafði miklar áhyggjur af myndavélinni. Ég vil nú samt meina að það myndi vera erfitt að stela af okkur Pétri í strætó, ég hef t.d. myndavélina alltaf fasta við úlnliðinn á mér þegar ég er að taka myndir í strætó. Svo koma alltaf betlarar og sölufólk inn í strætó af og til, í gær komu 2 stelpur sem sungu og spiluðu á greiðu í strætó, báðu svo fólk um að kaupa af sér karamellur. Pétur aumkaði sig yfir aðra þeirra og keypti karamellu en neitaði svo að fá karamelluna sjálfa. Stelpan brosti bara voða hamingjusöm og fór út.
Eitt svolítið merkilegt, var búin að segja ykkur frá að ég þarf að kyssa alla sem ég hitti. Svo hefur reyndar ekki verið um sjúklinga en í gær var ég sem sagt kysst af sjúklingi og deildarlæknirinn líka þar sem hún var líka kvenkyns. Hef ekki verið kysst í viðtali áður við sjúkling... jú fyrir utan skiptið sem ég fékk einn rennblautan á kinnina frá 3 ára herramanni í sumar. J
Jæja, í dag er bara skýjað hérna í Lima. Við búin að fara á spítalann í morgun og sjá 8 HIV sjúklinga. Eg og buddan mín aetlum nuna ad nýta okkur sídasta daginn á útsolunum...
Perúkoss, Berglind

Hlaupadrottning

2007-01-18T15:31:00.000-08:00

Áááááiiiiii..... ég er ad drepast úr hardsperrum! Var sett i itrottagallann i gaer og latin hlaupa 5 km! Hef ekki hlaupid svona langt ne hratt sidan a handboltaarunum minum... og eg haetti i handbolta 16 ara! Mer fannst eg standa mig ykt vel! Aetla ad halda afram, Petur aetlar ad lata mig labba upp i 5000 m haed i lok februar.
En jamm og jaeja... Pétur er 26 ára í dag, 26 ÁRA! Dagný fraenka a lika afmaeli og lika Karinna deildarlaeknirinn a teyminu okkar a spítalanum hérna. Til lukku med daginn!
Já med myndir... myndir vilja ekki birtast herna a blogginu minu, er buin ad reyna. Med myndasiduna... aetla ad gera tilraun nuna til ad setja fyrstu myndir inn, malid er bara ad eg tarf ad downloada forriti i hvert sinn sem eg aetla ad setja myndir tangad inn (tar sem eg fae aldrei somu tolvuna a internet kaffinu) og tad tekur sinn tima a svona rosa hradvirku internet kaffi.
Tad er buid ad vera rosa gaman a spítalanum i dag og i gaer, forum i gaer a gongudeild. Byrjudum a ad vera med serfraedingi, konu, sem taladi ogedslega hratt og mikid. Eg turfti ad einbeita mer og einbeita mer og einbeita mer meira til ad skilja hana... svo datt eg ut. Eftir klukkutima opnadist hurdin a herberginu og inn kom annar serfraedingur og annar sjuklingur, ja og teir settust a 2 stola og byrjudu lika ad tala. Ja 2 vidtol i gangi i einu i sama litla herberginu, ja vid erum ad tala um cirka 8 fm herbergi! Serfraedingurinn sem kom seinna inn var reyndar ykt finn svo vid slogum 2 flugur i einu hoggi, fengum ad fylgjast med 2 i einu. Dagurinn i dag slo samt gaerdaginn ut, maettum i morgun kl 8 og aetludum ad fa ad vera a gongudeild med deildarlaekni sem heitir Dalila. Tad var natturulega ekkert mal. Inn i herbergid komu svo 2 adrir laeknanemar, 1 fra Peru og 1 fra Mexiko tannig ad vid vorum 4 laeknanemar, Dalila deildarlaeknir, hjukrunarfraedingur og deildarlaeknir fra Spani auk sjuklingsins! Tetta var nu samt bara rett byrjunin, tvi fljotlega baettist vid annar deildarlaeknir, 2 dyralaeknanemar og 1 laeknanemi i vidbot. Fjorid byrjadi to fyrst tegar inn aeddi hudsjukdomalaeknir med sjukling i eftirdragi auk hjukrunarfraedings og laeknanema fra Brasiliu. Tad voru sem sagt 2 vidtol i gangi aftur i 8 fm herbergi nema nu voru 6 laeknanemar, 2 dyralaeknanemar, 2 hjukrunarfraedingar, 3 deildarlaeknar, serfraedingur, 2 sjuklingar og adstandendur inni! 20 manns tegar mest var. Tvilik kaos en ykt skemmtilegt! Serfraedingurinn var lika ykt fyndinn, kenndi okkur ogedslega mikid og var eins og stormsveipur. Vid vorum daud ur treytu kl 12 eftir allt actionid. Eftir hadegi forum vid sidan i kennslu um snaka- og konguloabit og tad var ogedslega gaman. Vorum bara 4 i fyrirlestri, vid og 2 dyralaeknanemar. Mjog skemmtilegt. Forum sidan i malaríukennslu sem var nu pinu langdregin en samt mjog frodleg. Vid erum ad sja fullt af nyjum hlutum herna, audvitad er tetta her eins og annars stadar ad madur er i raun ad hanga mjog oft en tannig er tad nu bara. Vid sjaum alla vega eitthvad nytt og laerum fullt a hverjum degi. Er t.d. buin ad sja um 12 HIV sjuklinga her a einni viku en a ollum minum laeknisfraediferli heima hef eg adeins sed 1!
A spitalanum eru nokkur litil "utikaffihus/restaurantar". Vid erum farin ad halda tryggd vid einn teirra og tegar vid komum a stadinn ta liggur vid ad konurnar seu bunar ad gera tilbuid tad sem vid faum okkur alltaf, taer alla vega retta Petri alltaf coca cola light an tess ad spyrja ;)

Eg var einhvern timann buin ad segja fra kossamenningunni herna, eg tarf alltaf ad kyssa alla tegar eg hitti ta, jafnvel i fyrsta sinn. Petur tarf alltaf ad framkvaema einhverja furdulega blondu af handabandi og klappi a bakid. A laugardaginn forum vid tarna a tonleika og hittumst fyrst i heimahusi, hja straki sem heitir Christian. Satum tar og vorum ad bida eftir Flor tegar skyndilega einhver kom aftan ad mer, vindur ser upp ad mer og skellir rembingskossi a kinnina a mer, muldrar eitthvad "mucho gusto" (gaman ad hitta tig) og aedir svo ut. Tetta var sem sagt litli brodir Christin (svona 15 ara), vel upp alinn og sagt ad heilsa ollum kvenkyns verum med kossi, en greinilega gerdi tetta af einskaerri skylduraekni! Tetta var frekar fyndid.
Sáum llama dyr i gaer, eg var buin ad gleyma hvad tau eru saet!
I gaerkvoldi forum vid nidur i midbae i fyrsta sinn sidan vid komum hingad. Boliviska konan sem eg hitti nidri a strond um daginn var nefnilega buin ad segja mer ad tad vaeri festival i gangi. Og tvilikt festival, fullt fullt fullt af folki. Tetta var bara mjog gaman. Lika fullt af loggum og loggu"skriddrekum" og slokkvilidsbilar. Petur sa slokkvilidskarla og langadi svo ad taka mynd af teim svo eg bara vatt mer upp ad teim og spurdi og teir heldu tad nu, spurdu bara hvort eg vildi ekki slokkvilidsbilinn med. Eg sagdi natturulega ju. Svo vildu teir endilega hafa mig med a myndinni og skelltu a mig risahjalmi! Var bara frekar kul! A nu myndir af mer vid islenskan slokkvilidsbil med islenskan hjalm og vid peruiskan slokkvilidsbil med peruiskan hjalm, rather cool! Turfti natturulega ad borga fyrir med rembingskossi... en hvad er tad her i Peru :)
Eg verd bara ad tja mig meira um straetoana... lentum i straeto i dag med sjalfsmordstenkjandi bilstjora. OMG! Hef lent i ymsu her i umferdinni i lima en tessi ok i gegnum baeinn a methrada, hofum sjaldan komist svona hratt heim af spitalanum.
Jaeja, aetla ad reyna ad finna ut ur tessum myndum
Tar til naest,
hardsperrukonan

Our flatmates

2007-01-16T19:04:00.000-08:00

Maeli med ad tid kikid a bloggid hans Peturs og skodid myndina af einum af herbergisfélogum okkar i andarslitrunum... Hvad vaeri lifid an vina?

La Puta en Lima

2007-01-16T18:27:00.000-08:00

Fór aftur ein að labba í dag tvi Petur duglegi for ut ad hlaupa. Labbaði niður í Miraflores. Fékk enn meiri athygli en í gær, hlýt að hafa verið í eitthvað pínu hórulegum fötum... ekki það að það eru allar stelpur hérna í stuttu pilsi og hlírabol, ég er bara 20 cm hærri og alveg hvít! Fór niður að strönd og var að skoða í búðir. Þá kom lítil stelpa og vildi selja mér eitthvað. Það er svo fyndið, maður er eitthvað svo prógrammeraður fyrir því að segja nei við öllu svona. Ég fæ samt alltaf í hjartað við að sjá þessi litlu börn úti á götu að selja tyggjó eða hvað það er sem þau eru að selja, perúísk börn eru svo sæt. Alla vega, eg akvad ad vera bara svolitid naes og kaupa af henni. Hun vard svo yfir sig hamingjusom. Fekk ad taka mynd af henni. Ta kom einhver strakur sem var ad selja halsmen og for ad tala vid mig. Var alveg yfir sig hneyksladur a tvi ad eg skyldi ekki vilja eignast eda vera tegar buin ad na mer i peruiskan kaerasta!

Eg helt svo bara afram og for ad tala vid gamlan mann sem var ad selja avexti. Fekk ad taka mynd af honum og avoxtunum sem hann radadi svo flott. Svo kom bolivisk kona og for ad tala vid mig. Tad er rosa gaman ad tala vid folk, bara vera a roltinu og tala vid mismunandi folk med mismunandi bakgrunn.
Petur aetlar ad draga mig ut ad hlaupa a morgun. Hef einhvern a tilfinningunni ad hann muni aldrei aftur langa ad draga mig ut ad hlaupa... ;)
Tad er rosa taegilegt hitastig herna, reyndar er svolitid heitt og rakt i hadeginu. Madur svitnar samt eins og svin! Ad labba i 30 stiga hita og 80% raka, tad er bara ekki annad haegt...
Svo er allt svo odyrt, madur verdur svo verdblindur! Finnst ein sol allt i einu skipta rosa mali (1 sol er 20 kall!). Tegar madur kemur heim til islands a madur eftir ad sja eftir tvi ad hafa ekki keypt allan heiminn herna
A spítalanum er lika rosa gaman, erum ad laera fullt. Gerum eiginlega ekki annad herna en ad vera a spitalanum og tannig verdur tetta sennilega tennan manudinn. Erum a spitalanum oft til um 2 eda 3, svo tekur klst ad fara heim i straeto, faum okkur ad borda, petur ut ad hlaupa og eg ad rolta sma. Svo bara borda kvoldmat og fara ut i supermarkad og internet kaffi og ta er dagurinn buinn! Enginn timi til ad lesa eda neitt, sem er slaemt! Timinn er svo fljotur ad lida. A spitalanum liggur 19 ara strakur sem eg er buin ad tala svolitid vid, hann er ogedslega klar ad gera vinabond. Hann gerdi 4 handa mer, eg heimtadi ad borga honum. Ogedslega flott vinabond. Hann er lika buinn ad gefa hinum laeknunum a teyminu, leidist alveg rosalega, er alltaf ad gera vinabond :)
Jaeja, aetladi ad reyna ad setja einhverjar myndir herna inn. Verd ad reyna seinna, kann ekkert a tetta... Verd taeknilegri naest :)

kv. La Puta

Sardínur í verkfalli

2007-01-15T18:38:00.000-08:00

Í dag vorum vid sardínur, meiri sardínur en vid hofum nokkru sinni verid. Eg var sardína sem fékk ekki einu sinni ad vera med í dósinni, ég hékk út um straetohurdina med straetodyraverdinum. Tad var nefnilega verkfall hjá straetostarfsmonnum i morgun og teri fau straetoar sem voru starfandi voru allir trodfullir. Eg er ekki ad grínast med ad hanga ut um straetohurdina...
Samgongur hérna eru alveg ótrúlegar. Fórum í leigubíl á laugardaginn á tónleika, settumst 5 fartegar inn í einn leigubíl, ekkert edlilegra og bílstjórinn keyrdi eins og vitleysingur. Fórum svo aftur í leigubíl í dag. Turftum ad skjótast í hádeginu af spítalanum í eina búd sem er lengst lengst í burtu og komast aftur til baka. Settumst inn í leigubíl kl 11:15, keyrdum á stadinn, Pètur skaust inn í búd í 1 mín og fórum svo aftur á spítalann, stigum út úr leigubílnum aftur 12:30. Vorum sem sagt í leigubíl á ferd í 1 klst og 15 mín og tetta kostadi 440 kr! Já heilar 440 kr! Svona eins og startgjaldid heima um helgar ;)

Spitalafot

2007-01-15T18:37:00.000-08:00

I Peru kaupirdu tin eigin spitalafot. Tu ferd i straeto i spitalafotunum, tu ert a spitalanum i spitalafotunum, tu ferd heim i spitalafotunum og tu tvaerd tin eigin spitalafot. Tad er toff ad vera i spitalafotum.

2007-01-14T18:35:00.000-08:00

Petur for ut ad hlaupa adan. Eg geri ekki svoleidis svo eg og buddan min forum ad versla. Hef aldrei verid ein a rolti i Lima svona lengi, var reyndar i Miraflores sem er alveg safe stadur. Vid Petur faum nu alveg athygli tegar vid erum tvo saman en shit hvad eg fekk mikla athygli og shit hvad tad er gaman! ;) Tad er reyndar frekar fyndid hvad utlendingar fa mikla athygli, allir leigubilar og straetoar flauta tegar teir keyra fram hja manni. Ekki tad ad okumenn her i Lima eru siflautandi, flauta alltaf tegar teir koma ad gatnamotum jafnvel tar sem eru umferdarljos, flauta til ad lata vita af ser og aeda svo bara yfir...
Forum i gaerkvoldi a jazz tonleika med vinum okkar. Var ogedslega gaman. Hittum aftur brodur hennar Flor sem vid kynntumst svolitid sidast. Hann er svo fyndinn, er dyralaeknir og vinnur inni i frumskoginum, er halfgerdur Tarzan i hlirabol med sítt har.
En jaeja, aetla ad fara ad sofa, gúd naet

Viltu senda mér sms?

2007-01-13T18:34:00.000-08:00

Ef tu vilt senda mér sms ta geturdu farid a linkinn her til hlidar og skrifad numerid mitt i "Ingrese el número de Abonado" og "Enviar" til ad senda. Númerid mitt er 9013568. Ef tu vilt hringja i mig ta tarf bara ad setja 00511 fyrir framan númerid: 00511-90136568. Erum lika komin med heimasima en man ekki numerid .

Ísland

2007-01-13T18:28:00.000-08:00

Við erum ógeðslega heppin að hafa fæðst á Íslandi, gerið þið ykkur grein fyrir því? Það er til svo rosalega fátækt fólk. Rosalega fátækt. Svo vorum við að tala við kandídatana á spítalanum, kandídatsárið þeirra er 1 ár eins og heima nema að þau þurfa að mæta á hverjum einasta degi, já líka á lau og sun í HEILT ÁR! Auk þess þurfa þau að taka 2 vaktir á viku þar sem þau eru á spítalanum alla nóttina. Og þau fá 450 sólir á mánuði sem gerir 9000 kr á mánuði! Reyndar er kandídatsárið hér í Perú skilgreint sem hluti af náminu en come on, mæta 7 daga vikunnar í heilt ár og fá 9000 kall á mánuði! Þau misstu andlitið þegar við sögðum þeim frá kjörum kandídata heima á Íslandi. Við eiginlega skömmuðumst okkar að segja frá þeim. Deildarlæknarnir fá nú aðeins meira en kandídatarnir, fá um 60.000 kall á mánuði en það er samt ekki neitt. Reyndar er náttúrulega rosalega ódýrt að búa í Perú. Síðan er svolítið merkilegt, þegar þú klárar kandídatsárið hér í Perú þá þarftu að gera eina rannsókn og svo færðu lækningaleyfið. En þegar þú ert búinn að fá leyfið þá ferðu bara ekkert að vinna sem deildarlæknir, nei nei, þú ferð bara beint í að undirbúa þig fyrir sérnám og inntökupróf í þau. Þekkjum 2 lækna sem voru að klára kandídatsárið sitt, nú eru þau bara að fara í frí í nokkra mánuði, svo fara þau að læra undir bandarísku prófin sem þau taka eftir ár og stefna svo bara á sérnám. Það er ekki nema von að talað sé um að læknar sem koma frá Íslandi í sérnám séu vel undirbúnir miðað við aðra, alla vega ef maður miðar við Perú. Ég held samt að læknanámið hérna sé mjög gott.
Við erum búin að ákveða að mæta á spítalann á laugardögum þegar við erum hér í Lima, það eru hvort eð er allir læknar á spítalanum alla daga! Þá nýtum við tímann betur, getum betur fylgst með öllu sem er í gangi með sjúklingana og eigum þá kannski frekar bara nokkra frídaga í lokin til að ferðast eitthvað.

12. janúar - Spöng í strætó

2007-01-13T18:27:00.002-08:00

Sátum í strætó í dag, strætóinn var stopp á rauðu ljósi. Þetta var svona 4 akreina gata og þá kemur allt í einu strákur labbandi á milli strætóanna, hoppar upp og stelur spöng í gegnum opinn gluggann af konu sem sat í strætó. Já svona er lífið í Perú! Við búin að vera með myndavélina út um gluggann í strætó síðustu daga að taka myndir. Förum að gæta okkar betur núna.
Fórum og létum ljósrita bók í dag, já Perú-búar eru meistarar í sjóræningjatöktum! Pétur lét ljósrita bókina mína um tropical medicine og það kostaði 400 krónur. Nú á Pétur bókina mína á 400 kr sem ég keypti á 3000 kr! Ætlum á morgun að fara og láta ljósrita 5 bækur. J
Það er nú bara þannig að íbúar í suðrænum löndum hafa einhverja gífurlega þörf fyrir að vera alltaf að kyssast. Hér þarf ég að kyssa alla, ALLA, fólk sem ég hef þekkt í 5 sekúndur jafnt sem fólk sem ég hef þekkt í 2 ár. Það er eitthvað pínu asnalegt að kyssa á kinnina einhvern sem var verið að kynna fyrir manni.
Jæja, við erum loksins komin með íbúð. Ágætis íbúð á fyrstu hæð í ágætis hverfi. Það búa reyndar nokkrir kakkalakkar með okkur en það er allt í lagi ;) The more the merrier. Það eru ógeðslega skemmtileg hjón sem eiga íbúðina. Þau tala rosa fína ensku sem er mjög óvenjulegt hér í Perú. Konan er ógeðslega fyndin, hún kom með leigusamning fyrir okkur og lista af öllu sem er í íbúðinni, ÖLLU! Svo fór hún í gegnum allt: hér er kommóða með 5 skúffum, hér er borð með dúk á , taldi meira segja öll hnífapör í eldhúsinu, hér eru 6 teskeiðar. Kakkalakkarnir voru samt ekki a listanum. Svo setti hún vatn í bolla til að sýna okkur að örbylgjuofninn virkaði! Frekar fyndið.
Skrýtið hvað okkur gengur vel að vakna hérna, vakna kl 6:30 hressari en nokkru sinni fyrr og stekk fram úr. Pétur líka svona. Höfum þá kenningu að það sé vegna þess að við komum beint úr skammdeginu á Íslandi í miðsumarsbirtuna hér í Lima.

12. janúar - Spítalinn

2007-01-13T18:27:00.001-08:00

Erum nú búin að fara á spítalann 3x. Er bara nokkuð skemmtilegt. Mætum kl hálfátta eftir mjög svo skemmtilega strætóferð, strætóarnir bregðast aldrei! Madur tarf náttúrulega ad vera dísent, engin stutt pils eda tannig. Þannig við mætum í gallabuxum, allt í lagi til að byrja með á morgnana og svona... en svo líður tíminn og í hádeginu... þið getið ímyndað ykkur klístraðar gallabuxur.
Spítalinn sjálfur er voða fátækur. Málningin að flagna af veggjunum, allt mjög gamaldags. Sjúklingarnir þurfa sjálfir að kaupa lyfin sín og geyma þau í náttborðinu sínu, allan vökvann í æð og blóðprufuglös etc etc etc. Unglæknarnir eiga alltaf samt einhver lyf og blóðprufuglös sjálfir inni í skáp til þess að nota fyrir fátækasta fólkið. Allt er líka ansi skítugt, maður er óhjákvæmilega kominn með sorgarrendur undir neglurnar í lok dags. Allt starfsfólk kaupir sín eigin vinnufot og tvaer tau sjálft.
Fyrir læknisfræðilega þenkjandi fólk.... við erum búin að sjá Dengue, berkla, HIV x3, diabetikera sem búið er að ampútera, leishmaniasis, pemphigus folioso, paragonimiosis, neurocistocercosis... Það er náttúrulega ekkert tölvukerfi né lyfjablöð/fyrirmælablöð, á hverjum degi þurfa unglæknarnir að skrifa öll fyrirmæli upp á nýtt og þurfa að skrifa lyfseðla fyrir öllu líka á hverjum degi. Sniðugt kerfi ;)

11. janúar - Ólympíuganga

2007-01-13T18:24:00.002-08:00

Vitið þið hvað Pétur labbar hratt? Ógeðslega hratt. Ég var búin að gleyma því... Það er samt gott að vera með Pétri í útlöndum, hann ber alltaf vatnið heim úr búðinni.

11. janúar - Buddan mín

2007-01-13T18:24:00.001-08:00

Það er komin Mango búð í Lima. Aumingja buddan mín.

11. janúar - Flottræflar

2007-01-13T18:20:00.000-08:00

Við erum búin að gista á hóteli síðan við komum, á hótelinu sem pabbi hans Julio á. Ágætis hótel, ekkert heitt vatn í hálfan sólarhring í gær en svona er S-Ameríka! Fórum á stúfana að leita okkur að íbúð. Erum flottraeflar. Viljum vera med utsyni yfir sjoinn i Miraflores, einu finasta hverfinu i Lima. Nóg af íbúðum í boði, vandræði bara að enginn vildi leigja í 1 mánuð nema 1 kona sem við töluðum við í síma. Átti að vera 1000$ á mánuði. Fengum að skoða íbúðina því húsvörðurinn (já það er húsvörður í öllum þessu fínu húsum) hleypti okkur inn að skoða. Íbúð á 14. hæð með útsýni yfir sjóinn. Ógeðslega flott. Svo við mæltum okkur mót við eigandann í dag. Mættum þarna með Julio kl 5 og biðum og biðum.... Eigandinn mætti ekki og svaraði ekki í símann. Var víst hætt við að vilja leigja! Svo við fundum aðra, á 690$. Er líka í Miraflores en ekki við ströndina, þurfum að taka strætó á ströndina en það er allt í lagi! Annars fer maður ekkert á ströndina í Lima, bara fyrir brettagæja. Maður kemur sér bara fyrir í garði sem er nóg af eða fer í einhvern klúbb við sjóinn.

10. janúar - Pétur er sjálfstæður

2007-01-13T18:18:00.001-08:00

Pétur þykist vera eitthvað sjálfstæður, vill endilega blogga sjálfur...
...með dyggum stuðningi þó! ;) Setti link á Pétur hér til hægri. Gaman að fá hlutina frá öðru sjónarhorni.

9. janúar - LIMA otra vez

2007-01-13T18:16:00.000-08:00

Já við erum komin til Lima. Já og ég datt. Já úti á miðri götu, innan um alla bílana. Féll kylliflöt og fannst eins og tíminn stoppaði, ég á maganum úti á miðri götu í Lima já þar sem allir strætóarnir í öllum regnbogans litum keyra eins og vitleysingar. Fékk deja vu frá því ég varð fyrir hjóli í Milano hér forðum daga. En þetta reddaðist. Pétri finnst hann þurfa að passa mig í umferðinni í Lima, finnst ég svo vitlaus, dettandi og svona ;)
Strætókerfið er annars ótrúlegt. Það er kerfi sem er þó ekki kerfi. Strætóarnir eru af öllum gerðum, stærðum og litum. Flestir eldgamlir! Í hverjum strætó er náttúrulega bílstjóri og svo dyravörður. Dyravörðurinn hangir mestallan tímann út úr strætónum að lokka fólk upp í strætóinn sinn. Mér finnst strætóarnir eiginlega það skemmtilegasta við Lima. Bara að sitja í strætó og fá umferðina beint í æð, eða öllu heldur chaos beint í æð, horfa svo á allt þetta fólk út um gluggann. Svo þegar strætóarnir stoppa þá kemur fólk og gengur á milli strætóa úti á miðri götu og reynir að selja manni gos og ís og nammi inn um gluggann.
Lima er risastór, skiptist í mörg hverfi. Eitt af fínustu hverfunum heitir Miraflores og þar eru líka flestir túristarnir. Eitt af fátækustu hverfunum heitir San Martín de Porres og þar er spítalinn okkar. Við förum því í strætó frá því fínasta að því fátækasta og þvílíkur munur!
Svolítið gaman líka núna að það er enn fullt af jólaskrauti uppi. Svolítið fyndið jólaskraut, svona einhvern veginn of mikið gyllt etc... Svona eins og kirkjurnar hér í Perú, oftroðnar af gulli og silfri.
Í Lima er fullt af öryggisvörðum sem standa bara og fylgjast með úti á götum. Þeir virðast allir hafa voða áhyggjur af okkur. Við stöndum náttúrulega svolítið út úr, allir aðrir lágvaxnir og dökkir, við erum ekki alveg þannig! Öryggisverðirnir heilsa okkur alltaf og fylgjast með okkur þar til við erum komin úr augsýn. Svolítið huggulegt að hafa hafa svona einkabarnapíur samt.
Fórum í súpermarkað áðan, súpermarkaðinn sem við versluðum alltaf í fyrir 2 og hálfu ári þegar við vorum hérna. Þar er hægt að kaupa svona barnaafmæliskökur og eitt sýnishornið var kaka með mynd af Latabæ! Mér þótti þetta stórmerkilegt! Íþróttaálfurinn heitir Sportacus í Perú. Svolítið töff! Síðan kom ég niður á hótel og þá var Latibær í sjónvarpinu. Latibær í útrás, maður gerir sér sennilega ekki grein fyrir hvað þetta fyrirbæri gengur vel. Litli frændi hennar Flor er mikill aðdáandi Latabæjar og Flor finnst ofsalega sniðugt að íþróttaálfurinn búi í sama bæjarfélagi og ég. Já það er merkilegt að búa á Seltjarnarnesi... Seltjarnarnesið er lítið og lágt, búa þar fáir og hugsa smátt...

PERÚ 2007 - Yes we´re back

2007-01-09T13:05:00.000-08:00

Halló oll. Ja vid erum komin hingad aftur... audvitad eftir sma hrakfarir. Annars vaeri ekkert fútt í tessu. Maettum sem sagt a flugvollinn i gaer og komumst ad tvi ad vid áttum ekki bókad far til New York! Smá panik í gang en allt reddadist og vid fengum saeti... meira ad segja saman. Kunningi Péturs var flugtjonn i fluginu og daeldi i okkur kampavíni tannig ad okkur leid ansi vel. Eyddum svo 3 tímum á JFK og tá tók vid 8 tíma flug til Lima í ógedslega flottri flugvél! Sváfum vel tar í 8 tíma.
Tegar vid loksins komumst ut af flugvellinum i Lima var vinur okkar Julio kominn til ad taka a móti okkur, hann keyrdi okkur a hotel sem pabbi hans a. Svo komu Flor og Ernesto vinir okkar og sottu okkur i hadegismat. Vid munum vera a hotelinu sennilega naestu 2 naetur en sidan fa ibud, vonandi ansi nalaegt strondinni! ;) Byrjum svo á spítalanum á morgun.
Annars er svo fyndid ad vera kominn hingad aftur, tad eru umferdarreglur en tad fer ENGINN EFTIR TEIM! Tu keyrir bara tar sem ter synist, ter kemur ekkert vid hvort tu ert a midri akrein eda a milli akreina. Svo ef tu tarft ad beygja ta bara beygirdu, tarft ekkert ad spa i hvort tu verdir fyrir einhverjum, hann bara flautar ta! Ótrúlegt!
Hér er 25 stiga hiti, skyjad og 84% raki. Já tid heyrdud rétt, 84%.
já já... annars erum vid bara núna ad chilla a hótelinu okkar.
Verdum vonandi med internet tengingu i ibudinni sem vid faum... og ta verdur bloggad. Aetla ad reyna ad vera dugleg ad setja inn myndir a myndasíduna mína, tad er linkur a hana hér til haegri.
En jaeja, tangad til naest
kv. Berglind og Pétur Perúlingar

hola

2004-08-24T19:17:00.000-07:00

Vid flugum sem sagt heim til Lima a laugardaginn. Tad er otrulegt hvad tad er alltaf mikill turbulance i loftinu herna. eg verd nu aldrei hraedd i flugi en i einu fluginu okkar stod mer nu ekki alveg a sama. Mer vard eiginlega hugsad til tin Magga!!! ;)
Tokum leigubil fra flugvellinum heim, eg verd alltaf jafnhissa a umferdinni i lima. Tad eru eiginlega engar akreinar, bara trodid af bilum a gotunni og folk keyrir bara tar sem tad kemst fyrir! Svo eru ekkert umferdarljos alls stadar heldur bara litlir kassar a midjum krossgotum tar sem logga stendur og stjornar umferdinni. Glaetan ad eg myndi tora ad standa i tessum kassa...
Alla vega, a laugardagskvoldid forum vid i party med Flor, stelpunni sem vid buum hja. Tad er svo fyndid hvernig tessir krakkar halda party. Reyndar var tetta afmaeli en.... foreldrar teirra taka a moti manni! Svo hafa tau alltaf opid ut i gard og allir standa uti i gardi, vita tau ekki ad tad er skitakuldi i Lima?!!! Nei, en svona satt best ad segja var bara gaman i tessu partyi.
I gaer forum vid svo i ferdalag aftur. Vorum i 8 tima i rutu til Nazca. Tad er gedveikt gaman i ferdalogum herna, vid kynnumst alltaf svo mikid af nyju folki. (satum meira ad segja i straeto i lima a laugardaginn og kynntumst gamalli konu sem aetlar ad skrifa okkur meil!) I morgun forum vid svo ad skoda cementery rett hja nazca. Forum med austurriskum straki sem heitir Andreas og fronskum manni sem heitir Olivier (tad er eitthvad vid myndarlega, franska sogukennara fra korsíku sem tala bara fronsku....) alla vega, tarna saum vid grafir med mumium i. Tad merkilega er ad allar grafirnar voru raendar fyrir 80 arum og ollum mumiunum hent a vid og dreif um sandinn. Tad er reyndar eitthvad buid ad trifa en madur getur fundid fullt af beinum bara a gongustigunum. Eg og petur skemmtum okkur konunglega vid ad taka upp beinhluta og reyna ad finna ut hvada bein tad var!
Forum svo i flug yfir Nazca linurnar (risavaxnar myndir i eydimorkinni sem enginn skilur tilganginn i) Madur fer bara i litilli rellu. Eg og petur forum i flugvel med Andreas. Honum leid svo illa i fluginu ad hann svitnadi og svitnadi. Flugmadurinn baud okkur ad taka sma dyfu og lykkjur og eitthvad, en tad var eiginlega ekki haegt tvi greyid Andreas var alveg ad fara ad aela!
Tokum svo rutu til Pisco og erum tar nuna. I fyrramalid forum vid i sjoferd til islas ballestas. Munum sja flamingo fugla, saeljon og eitthvad fleira. Svo er forinni bara heitid til New York a fostudaginn.
Lendum sidan i keflavik a manudagsmorguninn kl 6. Turfum ad fara beint upp a spitala i mosa próf og maeta svo i tima fra 8:15 til 18 a man. Aftur 8:15 til 18 a tri og endum med profi a tri. Munum vid verda uppgefin eda hvad... en vid lifum af
Sjaumst eftir helgi :)

haebbs

2004-08-20T08:42:00.000-07:00

Vid erm alveg buin ad keyra okkur ut.... Nottina adur en vid forum i frumskoginn svafum vid i 1 og halfan tima en lifdum tad af.
A laugardaginn forum vid ad djamma (a salsa stad, gedveikt gaman) svafum ekki neitt, forum beint i leigubil upp a flugvoll kl 5 um nottina, forum i klukkutima flug til cuzco, logdum okkur i klukkutima og forumsvo i 4 tima skodunarferd um Cuzco. Eg sver tad, eg helt eg myndi detta nidur daud, serstaklega i domkirkjunni... hversu margar kirkjur tarf madur ad sja!!!
En svona i alvorunni ta er Cuzco rosalega falleg borg. Hun er i Andes fjollunum i 3400 metra haed. A manudeginum voknudum vid kl 5 til ad fara til Machu Picchu. Tad var AEDI!!! Machu Picchu er i 2400 metra haed. Tetta er otrulegur stadur. Vid vorum med frabaeran guide, fornleifafraeding sem heitir Darwin og hefur mjog akvednar skodanir a hlutunum. Vid hofdum bara alltof litinn tima i Machu Picchu. Okkur langadi ad hlaupa (eda hmmm... hlaupa er kannski ekki alveg retta ordid) upp a Huyana Picchu sem er fjallid sem sest alltaf a hinum typisku myndum af Machu Picchu en hofdum ekki tima. Eg hefdi hvort ed er orugglega daid ur surefnisskorti...
Daginn eftir forum vid svo med rutu til puno sem er borg i 3800 m haed vid Titicaca vatn. Forum i siglingu ut a vatnid i skitakulda, skodudum fljotandi eyjarnar (Uros) tad var ekkert sma flott.Folkid byr til eyjar ur sefinu, bordar sefid, byggir ser hus ur sefinu og lika bata.
Nuna erum vid komin til Arequipa sem er rosalega falleg borg umkringd haum eldfjollum. Borgin er oll hvit. I dag hofum vid día libre! jei, „turfum" ekki ad fara i skodunarferd og gatum sofid ut! svafum alveg til halfniu!!!! Erum a gedveiku hoteli og tad er aedislegt vedur.

forum svo til lima i skyin og kuldann i fyrramalid :(

frabaerar tolvur

2004-08-14T17:07:00.000-07:00

haebbs
tid verdid ad afsaka,... sama bloggid er ad koma milljon sinnum upp. Frabaerar tolvur herna i peru, segja ad tad se ekki haegt ad publish tegar madur reynir ad publisha blogg tannig madur reynir aftur og aftur... svo kemur i ljos ad hun geymdi oll bloggin! svo eg for ad reyna ad deleta og ytti a DELETE og ta publishar hun bloggid!!! Ekki haegt ad deleta! Tannig ad sama bloggid er tarna milljon sinnum... tid lesid bara 1 af teim.....!!!!!!!!!!!! kannski haegt ad laga i annarri tolvu einhvern timann seinna
:)

gedveikt.....!!!!!!!!!!!!

2004-08-14T16:26:00.011-07:00

vil byrja soguna a ad segja ad vid erum ordin ekkert sma kraef i matarmalunum... forum ut ad borda a tridjudaginn med tveimur laeknanemum hedan. Forum a svona sjavarrettastad sem er med peruiska retti. vid bordudum ceviche sem er hrar, ja HRAR fiskirettur, og trja adra retti sem allir eru med einhverju hrau i, m.a.s. hraum eggjum og svo audvitad Inca Kola med (adalgosdrykkurinn herna i peru)! Flor (laeknaneminn sem vid buum hja) sagdi samt ad vid aettum ekki ad borda tetta neins stadar annars stadar tar sem tessi stadur er tekktur fyrir hreinlaeti... vid erum enn a lifi 3 dogum seinna tannig ad tetta var bara i godu lagi... :)

En alla vega, adalsagan er su ad vid forum i frumskoginn a midvikudaginn og vorum fram a fostudag... tetta var i einu ordi sagt GEDVEIKT!!!! Vid flugum til Iquitos a midvikudagsmorgunninn. Iquitos er borg inni i midjum frumskoginum i nordur peru, tad er ekki haegt ad komast ad henni nema i bat eda flugvel. Daginn adur hofdum vid pantad okkur 3 daga ferd inn i frumskoginn med Explorama sem er fyrirtaeki sem serhaefir sig i frumskogarferdum. Tetta var dyrt.. en tokkalega tess virdi. Teir toku a moti okkur a flugvellinum og svo fengum vid sma skodunarferd um Iquitos... tad var mjog gaman. Iquitos er ekkert sma litrik borg, oll hus eru lag, engir bilar.. ju einstaka og reyndar eru bussar en annars eru allir a motorhjolum. „Leigubilarnir" eru svona motor-trihjol! skodudum markad tar sem folkid sem byr i frumskoginum kemur og selur afurdir sinar. Kjuklingar, lirfur, fiskur, lyf.... U name it.
Svo tokum vid bat ut i logde-id okkar. Explorama a 4 lodge i frumskoginum, vid gistum a tvi sem er nutimalegast og shit hvad tad var flott... vid erum ad tala um ad vid gistum i litlum kofa med loftkaelingu og serbadherbergi... allt ut i strakofum og svo var risastor strakofi tar sem vid fengum mat, tar var bar og fyrir utan aedisleg sundlaug med rennibraut og potti!!!! Sem sagt gedveikt! Hin lodgin sem explorama a eru miklu frumstaedari, vid vildum fyrst gista a odru lodgi en svo var bara laust a tessu finasta... vorum svo bara nokkud anaegd med tad!
allir sem koma tarna fa sinn eigin guide, Okkar guide het Orlando og var ykt fyndinn! Tegar vid komum fengum vid lunch.. og mmmmmmmmmmm maturinn tarna var ykt godur! Svo forum vid i gongutur um frumskoginn med orlando, saum apa, iguana, slongur, pafagauka, og fullt fullt fullt af skordyrum... fullt af maurum sem ganga i longum linum med eitthvad a bakinu... saum maura vera ad bera laufblod i buid sitt, tad var ekkert sma fyndid, fullt af laufblodum i beinni linu a hreyfingu...
Eftir gonguturinn forum vid i batsferd i bae sem heitir Indiana til tess ad petur gaeti keypt ser sundskylu! tad var ykt gaman. Mjog saetur baer, krakkarnir eltu okkur ut um allt
Um kvoldid var svo danssyning i stora strakofanum i lodginu.
daginn eftir forum vid svo i langa batsferd til ad fara dypra inn i frumskoginn og ganga Canopy walkway sem er eins konar hengibryr milli trjatoppanna! tad var gedveikt... forum svo og hittum tofralaekni... vid vorum 5 saman auk 2 guida, hjon fra NY og kona fra NY sem heitir Barbie(uff... tad var nu meiri blodsugan, hun gjorsamlega festi sig vid okkur... en tad er onnur saga) . Tofralaaeknirinn syndi okkur fullt af doti... baud okkur ad bita i plontu sem hefur somu ahrif og svaefingarlyf. Tad tordi tvi natturulega enginn nema eg og petur, vid bitum i og tungan a manni vard svolitid skrytin i nokkrar minutur! svo baudst tofralaeknirinn til ad gera sma athofn a einhverjum sjalfbodalida... Vid budumst natturulega til tess (hinir vildu ekki profa) og vid fengum baedi svona hreinsunarathofn... tad var ykt taegilegt, tofralaeknirinn hummadi eitthvad og snerti okkur med laufblodum.... mjog snidugt! svo sigldum vid yfir ad torpi og tad er otrulegt hvernig folk byr! fengum ad fara inn i eitt husid, strakofi og tar byr 7 manna fjolskylda asamt haenum og fleiru! Ef tu att utvarp ta ertu YKT rikur! krakkarnir i baenum voru ykt saetir, sungu fyrir okkur og voru ekkert sma feimin en samt ad deyja ur forvitni...
svo forum vid nidur a lodge og i sundlaugina! kynntumst tar ykt fyndnum konum fra spani...
Daginn eftir forum vid svo i batsferd. saum bleika hofrunga!!! Forums svo ad skoda Yagua indiana torp.. tad var ykt gaman. Yagua indianar drepa bradina sina med tvi ad skjota eiturpilum med svona risarori sem teir blasa i! Vid profudum tad og vorum bara ansi god... keyptum svo natturulega fullt af hlutum af teim og heldum svo ut a amazon fljotid til ad veida piraña fiska! Eg veiddi 2 piraña og 1 annan! eg sem hef aldrei veitt fisk a aevinni og fyrsti fiskurinn minn er piraña fiskur! svolitid toff! Hann var meira ad segja risastor midad vid piraña fisk. Petur veiddi 2 fiska.... eda hann veiddi 1 og missti hann ofan i batinn og veiddi annan (sem var piraña) en kippti svo fast i ad fiskurinn flaug yfir batinn og ofan i fljotid hinum megin og slapp!!! ;) (petur segir: var sleppt)
Forum svo aftur i lodgid, i sundlaugina, lunch og svo siglt aftur til Iquitos. Fengum 2 tima frjalsa tar, eg missti mig adeins i eyrnalokkakaupum, keypti 12 por!!!!!!!!!! En tetta er bara svo odyrt.... I Iquitos elti okkur einhver 12 ara strakur ut um allt, fannst vid svo merkileg... gaf mer svo mynd eftir sig sem var bara ansi flott! (petur segir: hann var skotinn i berglind)
Flugum svo heim til Lima i kuldann eftir ad hafa verid ad „kafna" i 38 stiga hita og raka i 3 daga! Vid elskum hitann!!!! Lima = brrrrrrrrrrrrrrrrr.............

a morgun er svo planid ad halda i annad ferdalag, forum ma.a. ad sja Macchu Pichu. Tad er ykt gaman ad ferdast..........

gedveikt.....!!!!!!!!!!!!

2004-08-14T16:26:00.005-07:00

gedveikt.....!!!!!!!!!!!!

2004-08-14T16:26:00.003-07:00

jungle trip

2004-08-11T10:05:00.000-07:00

Vid erum a leidinni inn i frumskoginn.....

living on the edge

2004-08-10T11:01:00.000-07:00

Vid tokum post-matareitrunar ahaettu i gaer... forum ut ad borda og fengum okkur pizzu. We´re living on the edge. Hlaupum milli bila a midri gotu til ad na straeto.... Vid erum ordnir sannir Lima-buar. Laeknanemarnir sem toku a moti okkur eru alveg hissa a hvad vid erum dugleg ad fara bara eitthvad ein.... „Forud tid nidur i midbae ein...? I alvorunni?" Tau eru eitthvad frekar hraedd um okkur...

Tad er otrulega fyndid herna, haskolinn og spitalinn eru hlid vid hlid i einhverju halfogedslegu hverfi, eins og vin i eydimorkinni. Madur heldur fast um bakpokann tar til madur er kominn inn fyrir hlidin a spitalalodinni. Vid spitalann og haskolann eru lika verdir vid alla utganga! Allir nemendurnir i haskolanum ganga um allt svaedid i hvitu sloppunum sinum. Allir eiga sina eigin sloppa og verda ad tvo ta sjalfir. Hviti sloppurinn gerir mann ad halfgerdum gudi. attitudid gagnvart laeknunum er allt odruvisi en heima. Laeknarnir koma lika allt odruvisi fram vid sjuklingana, stoppa ta i midri setningu og senda ta kannski ut til tess ad laeknarnir geti talad saman. Svo tala teir saman um sjuklinga fyrir framan adra sjuklinga.... adeins odruvisi hugsunarhattur en heima.
Vid forum alltaf i sloppana um leid og vid komum inn a spitalalodina tvi ta er madur aldrei stoppadur af vordunum... Tetta er public spitali svo herna kemur frekar mikid af fataeku folki (spitalinn tjonar 2 milljona manna hverfi). Herna myndast radir eftir laeknavidtali strax a morgnana, svona 7-8 klst langar radir. svo tarf folkid natturulega ad borga fyrir allar rannsoknir sjalft. Ef tad hefur ekki efni a tvi... ta bara so be it. Tad er omurlegt.
Fyndnasti hluturinn er ad a neydarmottoku barna tar sem vid erum eru allar baekur ljosritadar og svo bundnar inn! Sem sagt eins og alvoru bok en bara oll ljosritud! Frekar fyndid!

Vid erum buin ad panta okkur vikuferd um helstu stadina. Forum a sunnudaginn. Fyrst aetlum vid samt ad fljuga inn i frumskoginn og vera tar i 2 daga. Forum sennilega i fyrramalid. Hlakka gedveikt til.....
Svo natturulega aetlum vid ad laera salsa....

Lima

2004-08-09T10:50:00.000-07:00

Lima er ótrúleg borg. Tad er svo trodid af fólki, mer finnst ekkert sma margir vera med ungaborn og tad halda allir a ungabornunum sinum vofdum i teppi.
I hverjum straeto stendur madur i hurdinni og hropar og kallar a alla sem straetoinn keyrir fram hja hvert straetoinn hans er ad fara. Allir vilja fa mann upp i sinn straeto! Fa pening! Og straetoferdin kostar 20 kall!
Tad er allt svo hrikalega odyrt, madur situr i leigubil i halftima og tad kostar 100 kall! Nuna erum vid ordin svolitid vanari, forum bara ut, upp i straeto og spyrjum bara folk sem litur agaetlega ut til vegar! Bjorgum okkur bara agaetlega!

Um helgina skodudum vid Lima. Forum upp a litid fjall vid borgina og horfdum yfir. Forum med svona turista rutu. Lima er RISAstór! Á veturna er alltaf skýjad og borgin er eiginlega hulin í mistri. Madur sa eiginlega bara borg borg borg svo langt sem augad eygdi eda tar til borgin hvarf i mistri.
nuna naestu daga aetlum vid loksins ad fara ad ferdast.... mig langar ad sja svo mikid.... eg verd ad koma hingad aftur einhvern timann seinna

Menningarsjokk daudans

2004-08-07T04:38:00.000-07:00

ta erum vid loksins komin til peru eftir miklar hrakfarir. Eftir ad vid „misstum" af flugvelinni a sunnudaginn forum vid nidur a manhattan og lobbudum um i marga marga klukkutima. Forum svo nidur a flugvoll kl halftolf um kvoldid og forum i flug kl halfsjo um morguninn! vaegast sagt frekar erfidur solarhringur....sidan toku vid 4 flugvelar til peru.... samtals 14 klukkutimar, i loftid og lentum 4 sinnum tann daginn! fengum ad sitja a 1st class i fyrstu flugvelinni. tad var nu ekkert af tvi teir hleyptu okkur ekki i flugid daginn adur heldur af tvi teir tvibokudu saetin okkar og tad fattadist ekkert fyrr en vid vorum komin inn i flugvelina. Tetta er nu meira flugfelagid... ef einhver aetlar einhvern ad fljuga med TACA airlines... maetid 5 timum fyrir flug a flugvollinn!!!

komum svo til lima a manudagskvoldid og vorum sott og keyrd i ibudina okkar. Lima er RISARISARISAstor. Komum svo i ibudina okkar sem eiginlega frekar maetti kalla frystikistu. Husin i Peru eru nefnilega ekki upphitud auk tess sem ibudin okkar er halftom.... tad er skitaskitakuldi. Vid sofum i 2 flispeysum, skidasokkum, vettlingum, hufum og med milljon teppi ofan a okkur. Svo ef vid viljum fara i sturtu turfum vid ad kveikja a hitara klukkutima adur og svo slokkva a honum eftir sturtuna!

forum svo a spitalann i fyrsta sinn a tridjudagsmorguninn. vid turfum ad taka bussinn kl 7 og erum i honum i klukkutima. Tetta er virkilega skemmtilegasta straetoferd sem vid hofum farid i. Eg skemmti mer alltaf konunglega tennan klukkutima. Lima buar keyra eins og vitleysingar. Tad er hriklega mikid af alls konar straetoum og gomlum bilum og allir trodast fram fyrir hver annan. Vid forum svo ut i einhverju gangster hverfi tar sem vid megum alls ekki taka upp stetoscopin, myndavelar ne neitt verdmaett tvi ta yrdum vid potttett raend. Ja, i svona umhverfi er haskolinn og spitalinn. Haskolinn er mjog finn en spitalinn er otrulegur. Tetta er allt odruvisi en eg hafdi imyndad mer. Allt skitugt og gamalt, aldrei til hanskar eda neitt. engar tolvur, allt a pappir og i gomlum geymslum. vid erum a slysadeild barna. Tad er rosa fint en einu tilfellin sem koma inn eru krakkar med astma. A spitalanum myndast 7-8 tima radir eftir laeknisvidtali og... Eg get eiginlega ekki utskyrt tetta med ordum.... Tetta er bara otrulegt. En laeknarnir eru held eg mjog godir.

Allir halda ad vid seum ad taka einhvern kurs herna, ad vid seum komin miklu lengra en vid erum komin, ad vid faum tetta metid tannig ad vid fengum eiginlega sjokk fyrsta daginn. Uff turfum vid virkilega ad hanga a spitalanum i 4 vikur og ferdast ekki neitt...?!!!! En svo utskyrdum vid fyrir teim ad faum tetta ekki metid og ad vid kunnum sama sem ekki neitt!!! svo nuna faum vid eiginlega ad rada okkur mikid til sjalf.

Fyrsta matareitrunin er lika komin i gegn!!! Aela og.... ja bara allt! gedveikt skemmtilegt. Vorum sem sagt veik heima i gaer! Maettum samt a spitalann i dag og eftir hadegid eltum vid Julio (laeknanema fra peru) inn a tropical deildina. Tar eru oll ahugaverdu tilvikin. Saum tvilikt aexli, hef aldrei sed annad eins.... risarisarisastort... aetlum ad troda okkur meira inn tar!

A kvoldin hongum vid adallega inni. Laeknanemarnir sem sja um okkur her eru svo hraedd um okkur ad tau eiginlega leyfa okkur ekki ad fara ut einum. Enda er ekkert sma erfitt ad rata i lima. Tu tekur ekkert bara rutu hvert sem er. Vid kunnum ad taka bussinn upp a spitala og til baka en ekkert meir! Tad er sko meira en ad segja tad ad laera a bussana! Aetlum samt ad fara nidur i midbae nuna tratt fyrir haetturnar......